De ki:
"Ey kitap ehli! Bizimle sizin aranızda ortak bir söze gelin:
Yalnız Allah'a ibadet edelim.
Ona hiçbir şeyi ortak koşmayalım.
Allah'ı bırakıp da kimimiz kimimizi ilah edinmesin."
Eğer onlar yine yüz çevirirlerse, deyin ki: "Şahit olun, biz müslümanlarız."
﴾Al-i İmran 64﴿

...Adî b. Hâtim ile Hz. Peygamber arasında geçen şu konuşma,
burada yer alan
“Allah’ı bırakıp da içimizden bazıları diğer bazılarını rab edinmesin”
ifadesinin anlaşılmasını kolaylaştırmaktadır:

– “Yâ Resûlallah! Biz onlara kulluk etmiyorduk ki!”
– “Peki, onlar size istediklerini helâl istediklerini haram kılıyorlar ve siz de onlara uyuyor değil miydiniz?”
– “Evet.”
– “İşte burada söylenen de odur”
(Zemahşerî, I, 194; Âlûsî, III, 308-309).

Bu örnekten sonra artık RAB EDİNMENİN ne olduğunu anladığımıza inanıyorum.

De ki:
"Ey kitap ehli! Bizimle sizin aranızda ortak bir söze gelin:
Yalnız Allah'a ibadet edelim.
Ona hiçbir şeyi ortak koşmayalım.
Allah'ı bırakıp da kimimiz kimimizi ilah edinmesin."
Eğer onlar yine yüz çevirirlerse, deyin ki: "Şahit olun, biz müslümanlarız."
﴾Al-i İmran 64﴿

Nitekim hâlâ bu iki dinin mensuplarınca din adamları,
mürşid, yol gösteren, uyaran kişiler olmanın ötesinde
tanrıya nasıl kulluk edileceğine karar verebilen
ve hıristiyanlarca tanrı adına affedebilen merciler olarak görülmekte,
yine hıristiyanlar tarafından Hz. Îsâ koruyan, gözeten insan üstü bir varlık olarak telakki edilmektedir...

Biz müslümanlar mı ?
Yok canım, biz Allah'a nasıl kulluk edeceğimize kendimiz karar veriyoruz.
Hem biz kimselerden şefaat de beklemiyoruz.
Bu ayet hristiyanlara uyarı, bizle alakası yok !

Ey kitap ehli!
İbrahim hakkında niçin tartışıyorsunuz.
Oysa Tevrat da, İncil de ondan sonra indirilmiştir.

Siz hiç düşünmüyor musunuz?
İşte siz böyle kimselersiniz!
Diyelim ki biraz bilginiz olan şey hakkında tartıştınız.
Ya hiç bilginiz olmayan şey hakkında niçin tartışıyorsunuz?
Allah bilir, siz bilmezsiniz.
İbrahim ne Yahudi idi ne de Hıristiyan.
Fakat o, hanif (Allah'ı bir tanıyan, hakka yönelen) bir müslümandı.
Allah'a ortak koşanlardan da değildi.
Şüphesiz, insanların İbrahim'e en yakın olanı,
elbette ona uyanlar, bir de bu peygamber (Muhammed) ve mü'minlerdir.
Allah da mü'minlerin dostudur.
﴾Al-i İmran 65-68﴿

Ey ehl-i sünnet,
ey ehl-i şia,
Hz.Muhammed ne sünni idi ne de şii,
o sadece müslümandı,
bunun böyle olduğunu bile bile neyi paylaşamıyorsunuz,
dünya malını mı ?

Bize mucize lazım, yoksa inanmayız !

Vodka helal mi haram mı, karar verdiniz mi ?

Onlardan (Kitap ehlinden) bir grup var ki,
Kitab'dan olmadığı halde Kitab'dan sanasınız diye
(okudukları) Kitap'tanmış gibi dillerini eğip bükerler ve,
"Bu, Allah katındandır" derler.
Halbuki o, Allah katından değildir.
Bile bile Allah'a karşı yalan söylerler.
﴾Al-i İmran 78﴿

Kitapta olmayan her şey için “Bu Allah katından değildir” denemez;
zira dinî hüküm kitapla sabit olabileceği gibi
sünnet, icmâ ve kıyasla da sabit olabilir (Râzî, VIII, 108).


İşte islam dünyasını parça parça eden nokta.
Kimse kimsenin sünnetini, icmasını, kıyasını kabul etmiyor.
Dini hüküm sadece kitapla sabit olur,
diğerleri siyasi-içtimai hükümdür / yasadır, dini hüküm değildir,
dense,
islam dünyası bir araya gelebilir.

Allah'ın, kendisine Kitab'ı, hükmü (hikmeti) ve peygamberliği verdiği hiçbir insanın,
"Allah'ı bırakıp bana kullar olun" demesi düşünülemez.
Fakat şöyle öğüt verir:
"Öğretmekte ve derinlemesine incelemekte olduğunuz Kitap uyarınca rabbânîler (Allah'ın istediği örnek ve dindar kullar) olun."
Onun size, "Melekleri ve peygamberleri ilahlar edinin." diye emretmesi de düşünülemez.
Siz müslüman olduktan sonra, o size hiç inkârı emreder mi?
﴾Al-i İmran 79-80﴿

Bu âyetlerin nüzûl sebebi hakkındaki rivayetlerden birine göre,
Resûlullah Kureyş müşriklerini meleklere, yahudileri Üzeyir’e, hıristiyanları da Îsâ’ya kulluk etmekten sakındırıyordu;
onlar “Yani seni rab edinmemizi mi istiyorsun?” dediler,
o sebeple bu âyetler nâzil oldu.
Diğer bir rivayete göre ise, müslümanlardan biri
“Ey Allah’ın resulü! Seni içimizden herhangi biri gibi selâmlıyoruz.
Sana secde ederek farklı bir selâm versek olmaz mı?”
dediği için bu âyetler indi.

Peygamberimizden herhangi biri gibi bahsedilemez.
Günümüzde yaşamadığına göre, ondan bahsetmeyi onu selamlamak kabul edersek;
o gün selamlayanlar secde ederek selam vermek gibi farklılaştırmak istediklerine göre,
günümüzde adının önüne sonuna takılar takarak farklılaştırmak isteyenler,
farkında olmadan da olsa 'Rab Muhammed' yaratma çabası içerisinde olabilirler.