KUDÜS ŞEHİT EKİYOR BAHÇESİNE





kudüste doğmak

intifadayla tanışmakmış anne

mısralarında satırlarında

yollarında kayboldum anne

bir gece bir gündüz

nasıl ayırt edilir

bilmiyorum ülkemde

yıldızlar en çok gecemi parlar

yoksa bebekler ölüncemi anne

bir asır sürermi zulüm

bir ömür gidermi böyle

kimsenin uzun arkadaşı yok ülkemde

ya doğarken ölüyorlar

yada büyürken filizlerimiz anne

ben gazzede doğdum diyemi

ülkem filistin

kutsalım kudüs diyemi anne

bu içinden çıkamadığım hengame

dinmeyen bu fırtına

eli kanlı bu adamlar

gözü dönmüş caniler

niye hep buradalar anne

nerden geldiler ülkemize

bu karanlığın bile sevmediği yüzler

daha çok kalacaklarmı

oyuncaklarımızı neden kırdılar

ya zeytin ağaçlarımızı

biz kime ne yaptık anne

hangi yüreği incittik

hani ellerimizle karıncaları toplardık

ölmesinler diye

biz şevkati atalarımızdan öğrendikya anne

bizim peygamberimize

rahmetellil alemin diyordu ya mevlamız

öyleyse bu zalimler neistiyordu

yıllarca böyle

daha ne verebilirdik anne

asırlardır bir milleti yediler

doymadılarmı anne

yoksa istedikleri biz değilsek

neydi neydi anne

bizden kudüsü istiyorlar deme

sakın dilinle söyleme anne

ağlar selahddini

ağlar sultan hamit han

emanet kıyamete kadar bizimdir anne

canımızdan canlarımızdan evladır bizlere

bu insan görünümündeki

katiller nerden çıktı anne

kim getirdi bunları güzel ülkemize

kim ne istedi anne gazzemizden

kime ne yaptı kudüs

o peygamberi izettle ağırlayan mekan

kime ne yaptı anne

masumluğu yüzünden okunan

namazın en şerefli konuklarını ilk ağırlayan

israların yolu kudüs

şehitlerin cenneti namazın miracı kudüs

ah yüreğim acıyor anne

bu bombalar bu ölüm makinaları

nasıl bize reva görülür anne

kötülük nasıl birşey anne

hiç bilmedik bilmemeliyizde

öyleyse bu kötü karanlık yüzler

neden uzun zamandır şehrimde

ülkemin bağrı yanıyor

onlar salına salına yürüdükce

kudüs ağlıyor anne

bebekler öldükce

anne sapan tutan çocuklar cennetemi gidecek

filistinde

anne melek doğan bebekler şehit gidiyorken rabbine

bizimi bekleyecek cennette

bebeklerdemi korku salıyor düşmana ki

ölüyorlar hergün peş peşe

dünya sagırmı dilsizmi

insanlık insanlıktan çıkıyormu anne

selahaddini koşup gelirmi anne

kandiller sönerse kudüste

ülkem karanlıkta kalır anne

gök ağlar melekler ağlar

gülerek giden şehitler ağlar anne

sığdıramıyorum

bir yere koyamıyorum

her gün bir başka arkadaşım ölüyor anne

sıra bana geldiğinde

melekler haber verirmi anne

bende cennete

ahmet yasinin yanına gidermiyim anne

korkusuzluğu şehadeti öğrendik

daha doğar doğmaz alemde

bu diyarın çocukları

sapanı çokmu seviyor anne

hem oyuncakları hem umutları sanki sapan

taşlar anne taşlar

her çocugun elinde yumruktan taşlar

sanki ebabillere bir benzeyiş var

ülkemde yaş ülkemde kan ülkemde ölüm var

anne hangi coğrafyada bu kadar mazlum var

şimdi yaşım on altı

şehadet alnımın çatında yazılı

savaşsız bir dünyam olsaydı

ellerimde taş güle dönüşürdü anne

biz bahçelere gül değil

şehitler ekiyoruz anne

büyüsün çoğalsınlar diye

gül dikilen bahçeleri bile ezerlerdi

bu katil eller anne

ben filistin kokuyorum

ben kudüs soluyorum

ben melek doğup şehit ölüyorum anne

burda kadınlar şehide ağlamıyor anne

bağırlarına taktıkları gururdanmıdır bilmem

şehitlerde gülüyor giderken anne

hüznü kuşanan yok

ölende biziz ezilende

öyleyse düşman neden bukadar çatık kaşlı anne

insanlık nasibi yok yüzlerinde

her filistinli anne

şehit ekiyor bahçesine

çoğalıyor şehitler

ve çoğaldıkca özgürleşiyor gazze

umudu aşkı filistin sokaklarına yazdık

gök yüzü sevdamızı kayda geçti anne

bu eli kanlı katiller

birgün korkup masum bedenimden

vururlarsa sol yanımdan

sende ağlama anne

ek beni bahçemize

gülüşümü giderkenki tebessümümü

gamzene tak olurmu anne

özgür bir filistin özgür bir kudüs

kurulduğunda

şehitler orda olacak anne

her dirinin elinden bir şehit tutacak o vakit

ülkemde kudüsümde

şahit ol anne

şimdi sıra bende

sakın başını yere eğme

biz cenneti yüreğimizde taşıdık anne

hoşcakal kudüste kal güle güle anne anne................