Sual: Kendine zarar gelecek diye emr-i marufu bırakmak caiz olur mu?

CEVAP

Bu iş, şahıslara ve duruma göre değişir. Emr-i marufun bırakılması gereken yerler de olur. Duruma göre emr-i maruf yapmanın iyi olduğu yerler de olabilir. Mesela aşağıdaki örnekteki âlim, oradaki duruma göre, sultandan çekinmeden emr-i maruf yapmıştır:

Buharalı bir âlim, Semerkant’ta sultanın çocuklarının sokakta abes oyun oynadıklarını görünce elindeki bastonla hafif döver. Çocuklar kaçıp babalarına şikâyet ederler.

Sultan, Buharalı âlimi çağırtarak, haşmetiyle der ki:

— Ey hoca, Sultana karşı çıkanın hemen hapse atılacağını bilmiyor musun?

— Bilirim sultanım, ama ya sen, Rahman’a karşı çıkanın Cehenneme gideceğini bilmiyor musun?

— Sana böyle emr-i maruf yapmak vazifesini kim verdi âlim?

— Önce söyler misin? Seni kim sultan yaptı?

— Kim olacak elbette halife.

— Beni de, o halifenin Rabbi vazifelendirdi.

— O hâlde sana Semerkant’ta emr-i maruf vazifesini veriyorum. Kimseden çekinmeden emr-i marufunu yap!

— Ben de kendimi bu vazifeden hemen azlettim.

— Hoca, senin bu cevabına hayret ettim, emredilmeden, izinsiz görev yapıyorsun. İzin verilince de, istemiyorsun.

— Sultanım, sen izin verince, sonra azledersin. Rabbimin verdiği görevden beni kimse azledemez.

— Sen iyi birine benziyorsun. Dile benden ne dilersen!

— Peki, her şey isteyebilir miyim?

— Elbette.

— İhtiyarladım, hâlsizleştim, gençleşmek istiyorum, beni genç yap!

— Bu iş elimden gelmez.

— O zaman bana bir ferman yaz, görevli melekler beni Cehenneme atmasın!

— Bunu da yapamam.

— Benim öyle bir sultanım var ki, her şeyimi Ondan istiyorum. Hiç (Bunu yapamam) demedi.

— Haklısın, haydi yolun açık olsun. Beni duadan unutma! (İslam Ahlakı)

cidden manidar bir kıssa imiş...