Komşularla İyi Geçinmek ve İhtiyaçlarına Yardım Etmek
Evzai buyuruyor ki: "Elbisene değişik renkte bir yama vurduğun zaman, çok çirkin görülür. Fakat yama, elbisenin renginde olduğu zaman, insan onu fark etmez. İşte senin arkadaşın, sana benzemiyorsa, tıpkı o çirkin yama gibidir. Sen iyi olsan da o kötü arkadaşın, seni kötü ve biçimsiz yapacaktır.” Onun için daima iyi arkadaşlarla beraber olmak gereklidir.
Allah-u Zülcelâl, insanın güzel ahlaklı olmasını sevmiştir. Kulları, Allah-u Zülcelâl yarattığından dolayı, onlar Allah'ın ailesi, ev halkı gibidir. Onun için Allah-u Zülcelâl, kullarına kötü ahlakla davranmamızı kabul etmemektedir. Allah-u Zülcelâl'in kullarına daima şefkatli ve merhametli davranmamız lazımdır. Bu şefkat ve merhamet, yalnız dünya için olmamalıdır. Birbirimizi hak yola çağırmak, birbirimizin elinden tutup hak yoldan Allah'ın rızasına gitmek, dünya şefkatinden daha kıymetlidir. Çünkü onunla baki, ebedü’l-ebed olan hayat kazanılmış olmaktadır.
Ebu Hureyre (Radıyallahu Anh) anlatıyor: "Resulullah (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) üç defa: “Vallahi iman etmemiştir, vallahi iman etmemiştir, vallahi iman etmemiştir.” dedi. Ashab: “Kim iman etmemiştir ey Allah'ın Resulü?” dediler. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle devam etti: “Komşusu şerrinden emin olmayan kimse.” (Buhari, Müslim, Ahmed b. Hanbel)
Enes b. Malik (Radıyallahu Anh)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Kulun kalbi dosdoğru olmadıkça imanı doğru olmaz. Dili doğru olmadıkça da kalbi doğru olmaz. Komşusu şerrinden emin olmadıkça cennete giremez.” (Ahmed b. Hanbel, İbn Ebi'd-Dünya)
Enes b. Malik (Radıyallahu Anh)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “Komşusuna eziyet eden bana eziyet vermiş, bana eziyet eden de Allah'a eziyet etmiş olur. Komşusu ile harp eden benimle savaşmış, benimle savaşan da Allah'la savaşmış olur.” (İbn Hıbban)
Ukbe b. Amr (Radıyallahu Anh)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü birbirinden davacı olacakların ilki komşulardır.” (Ahmed b. Hanbel, Taberani)
Muaviye b. Hayde'den rivayet ediliyor: “Ey Allah'ın Resulü! Komşumun benim üzerimdeki hakkı nedir?” diye sordum. Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “Hastalanırsa ziyaret edersin, ölürse cenazesine katılırsın, senden borç isterse verirsin, muhtaç duruma düşerse açığını örtersin.” (Taberani)
Enes b. Malik (Radıyallahu Anh)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Yanındaki komşusu aç iken bunu bildiği halde tok olarak geceyi geçiren bana inanmış değildir.” (Taberani, Bezzar)
İbn Ömer (Radıyallahu Anh) ve Hz Aişe (Radıyallahu Anha)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) şöyle buyurmuştur: “Cebrail bana komşuyu o kadar çok tavsiye etti ki, onu varis kılacak sandım.” (Buhari, Müslim, Tirmizi)
İbn Ömer (Radıyallahu Anh)'den rivayetle Resulullah (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem): “Allah salih bir müslüman sebebiyle komşularından yüz hane halkının belasını savuşturur.” buyurdu. Sonra: “Eğer Allah insanlardan bir kısmı ile diğerlerini savup hizaya getirmeseydi elbette yeryüzünün düzeni bozulurdu.” (Bakara; 251) ayetini okudu. (Taberani)
Ebu Zer Gıfarî (Radıyallahu Anh) der ki: Hz. Muhammed (Sallallahu Aleyhi Ve Sellem) bana üç şeyi tavsiye ederek şöyle dedi: “Başında olan kimse kesik burunlu bir köle bile olsa sözünü dinle; ona itaat et. Çorba pişirirken suyunu bol koy ve pişince ondan komşularına pay ayır. Namazı vaktinde kıl.” (Tirmizi)
Söylendiğine göre bir adam ölür de komşularından üçü ondan hoşnut olursa günahları bağışlanır. Hasan-ı Basri'ye göre iyi komşu olmak demek sadece komşuyu rahatsız etmekten kaçınmak değildir, aynı zamanda komşunun verdiği rahatsızlığa sabretmek demektir. Burada bize çok büyük bir işaret vardır. İnsan devamlı olarak, kendisiyle Allah arasındaki hale çok dikkat etmelidir.
Buna dikkat ettiği zaman, onun mü’min kardeşi de ondan hayırdan başka bir şey görmeyecektir. Hayırdan başka bir şey görmeyince de onun iyiliğine şahadet edecek, bu sebeple onun kıyamet gününde rahat etmesine ve Allah-u Zülcelâl'in onu af ve mağfiret etmesine vesile olacaktır. İnsan biraz kitap okuduğu, bir şeyler öğrendiği zaman, iyi ve kötüyü birbirinden ayırabiliyor. İnsan, 'Allah-u Zülcelâl bana rakip, nazır ve muttalidir, devamlı beni görüyor' diye düşündüğü ve bu düşünceyle hareket ettiği zaman, kolay kolay günah işleyemez. Çünkü insan Allah'ın kudret ve azametini, neye razı olup neye razı olmadığını bildiği ve Allah'ın rızasına da meraklı olduğu zaman, kolay kolay günah işlemez ve daima hayırlara doğru gider.
Allah-u Zülcelâl, hayır işlerde bulunan kimseleri, Kur'an-ı Kerim'de methetmiştir. Allah, Hz. Ebu Bekir (Radıyallahu Anh)’ı Zekeriya Peygamberi ve onun ehlini, Kur'an-ı Kerim'de methetmiştir: "Doğrusu onlar iyi işlerde yarışıyorlar, korkarak ve umarak bize yalvarıyorlardı. Bize karşı gönülden saygı duyuyorlardı.” (Enbiya; 40)
Bu şekilde Allah-u Zülcelal onları methetmiştir. Kim böyle yaparsa, o da bu methe layık olur. Bundan sonra Peygamber gelmez ve ayet de gelecek değildir.
Fakat Allah-u Zülcelal Kur'an'da bu kullarını methettiği için kim de onlar gibi davranırsa, bu methe mazhar olmuş olur. Peki biz niçin Allah-u Zülcelal'in bizi methetmesini istemeyeceğiz? Elimizden geldiği kadar, korku ve reca (ümit) arasında, Allah-u Zülcelal'in ibadetine ve hayırlara doğru gitmeliyiz.
Allah-u Zülcelal, kendi keremi, fazlı, ihsanıyla bize kuvvet versin ve bize razı olacağı şekilde ibadet yapmayı nasip etsin, inşaallah.
Bunu ilk beğenen sen ol.