Kazanlar kaynıyor arşın gölgesinde
Can cana, dert sonsuzluğa akıyor
Hani dönüversem herhangi bir yana
Bir Abdullah elinde adresim hesap soruyor
Kazanlar kaynıyor Mahkeme-i Kübra eşiğinde
Arza inmiş sema yıldızlar denizde dalgalanıyor
Kefe’nin sağ gözü boşken daha
Sol kefe dolmuş taşıyor
Kazanlar kaynıyor sırat kenarında,
Herkes almış başını geçiyor
Her ümmet kendi sancağı altında nebisi ile
Ellerinde günahlar şefaat bekliyor
Kazanlar kaynıyor Araf’ta, kapı önünde
Rahman’dan gelecek nidayı bekliyor
Yaptıklarım ortada…mekânımda(!)
Bedenim aklımdan hesap soruyor
Şehrayin