Dualarımızı ederken sonunda "amin" diyoruz. Bununla ilgili bir çalışmayı "amin ne demektir başlığında "dini sorular" bölümünde yaptım, arzu eden okuyabilir. amin "öyle olsun" manasında kullanılan bir söz olup, İbranice ya da daha eski bir kökenden geldiği sanılmaktadır. dualarımızın böyle zayıf bir cümle ile tamamlanması, kabul edilmemesi tehlikesini de beraberinde getirir. -Allah hangi duayı kabul edip etmeyeceğini daha iyi bilir, bizler karışamayız, fikir bildiremeyiz, ancak kendi açımızdan , kendi hatalarımızı düzeltmemiz icap eder-.

Haddim olmadan , Konu ile ilgili bazı ayetleri hatırlatmakta yarar görğyorum. Bunları tefsir etmeyeceğim çünkü mütefsir değilim. Ancak, ben anladığımı yazdyğımda, bir mütefsir arkadaşımız "daha iyisini ben biliyorum" deyip düzeltirse biz de kendisine dua edenlerden oluruz inşallah. -diyanet mealinden alıntıdır-

En'am suresi 63. De ki: “Sizler, açıktan ve gizlice O’na ‘Eğer bizi bundan kurtarırsa, elbette şükredenlerden olacağız’ diye dua ederken, sizi karanın ve denizin karanlıklarından (tehlikelerinden) kim kurtarır?”
64. De ki: “Onlardan ve her türlü sıkıntıdan sizi Allah kurtarır. Ama siz yine de O’na ortak koşuyorsunuz.”

Araf Suresi 189. Allah, sizi bir tek nefisten yaratan ve kendisi ile huzur bulsun diye eşini de ondan var edendir. (İnsan) eşiyle birleşince eşi hafif bir yük yüklenir (gebe kalır) ve (bir müddet) onu taşır. Gebeliği ağırlaşınca her ikisi de Rableri Allah’a, “Eğer bize iyi ve sağlıklı bir çocuk verirsen, elbette şükredenlerden olacağız” diye dua ederler.
190. Fakat Allah onlara iyi ve sağlıklı bir çocuk verince de, Allah’ın kendilerine verdiği çocuk konusunda O’na ortaklar koşarlar. Allah, onların ortak koştukları şeylerden yücedir.

Ben uzun bir süredir dualarımda bu detaya dikkat ediyorum ve şu şekilde sonlandırıyorum:

"Bu duamı kabul edersen beni şükreden kullarından bulacaksın". Böyle, bu kadar. Çünkü yukardaki ayetlerden benim "kıt bilgimle- anladığım, böyle okuyan kişiler "daha önce sapkın, daa sonra da sapkın" oldukları halde, "duamızı kabul edersen şükreden kullarından olacağız" vaadi nedeniyle duaları kabul edildiğine göre, eh ben de o kişiler kadar sapkın olmadığımı -kabul edersem- , o zaman haydi haydi duam kabul edilir. (Allah bilir) :. Ben böyle bir mantık silsilesi yürüttüm, şimdiye kadar dualarımın neticesinde bir fanalık görmedim, ancak kabul aşamasında sadece "amin" demenin ya da emrivaki tonda konuşmanın mahzurlu 0olduğuna inanıyorum. Duamın sonunu "eğer kabul edersen şükreden kullarından bulacaksın" dediğim zaman, manevi açıdan kendimi "amin" demeye göre daha huzurlu hissettiğimi ve neticesinin de ona kıyasla daha iyi olduğunu düşündüğümü de belirtmekte fayda görüyorum.

İmam dua ederken cemaat amin diyorsa mencuren diyorum ancak ne manaya geldiğine de dikkat ederim. bir de, duayı nasıl yaptıklarına da dikkat ederim.

"Allahım ülkemize barış, huzur ve güç ver" dediğimizde, cümlemiz emir kipiyle bitiyor. Bunun arapçasına vakıf değilim ancak, biraz daha yumuşak olsa dahi, istenilen şey olmadığı açıktır. Türkçesi daha faciadır: "Ver" , çok kötü bir ifade şekli. Kimsin ki kimden ne hakla ne isteyeceksin?

"Verirsen elbette şükredenlerden olacağım". Ancak bu kadarını yapabiliriz, ve Kuranı kerimde bu şekilde tarif edilmiştir.

Lütfen burada hatalarımızı örtebilecek olan varsa, ilavenizi çekinmeden yapabilirsiniz. Bu dünyaya bir kez geliyoruz, fazla hata yapma şansımız yok. İbadetimizi ve dualarımızı da süratle en güzeline çevirmemiz gerekir. Eğer bizimkinde de güzelleşmesi gereken noktalar varsa, bunu hemen düzeltelim ve birbirimize dua edelim.

amin demek,istedik kabul eyle demek....
Hz. Enes(ra) anlatıyor: Resulullah(sav) buyurdu ki: "Sizden biri dua edince ’Ya Rab! Dİlersen beni affet! Ya Rab! Dilersen bana rahmet et! demesin. Bilakis, azimle (kesin bir uslubla) istesin. (Buhari Daavat-Müslim Zikr)

ama buda emir verir gibi dua etmek anlamına gelmiyor..

Verirsen elbette şükredenlerden olacağım' açıklama yapmak isterdim ama yanlış birşey yazmaktan ve buna vesile olmaktan korkarım..