Karşımdaki inançlı insan ise, hatalarına karşı kırk bahane,
onun adına kırk özür bulmam lazım.
Bu yaptığını o anki ruh haliyle, fazla düşünmeden yapmış olabilir,
boşver, aldırma, unut...
Sen de aldırırsan bir müslüman olarak; bu ağır yüke talip olmanın fazileti nasıl açığa çıkacak?
O seni üzmüş; üstelik uzattığın dostluk elini defalarca havada bırakmış olabilir ey gönlüm,
fakat şunu biliyorsun ki, onun kalbinde; senin de taşıdığın bir yüce emanet var.O emanetin hatırına durmuyor mu bu yerler, gökler?
O emanetin sahibinin hatırı her şeyi unutturuyor ve sen; yeni bir başlangıç olarak tekrar ve tekrar dostluk köprüleri inşa etmeye çalışıyorsun,
kendi kırık döküklüğüne aldırmadan.
Belki bu köprüden ona ulaşılmayacak yine, ama karşı tarafta seni ne güzelliklerin beklediğini bilemezsin...
Yüce Dost'un, senin çabana ne karşılıklar vereceğini...

Bu formül, insanı sui zan etmekten kurtarıyor..

peki karşımızdaki inançlı insan değilse ?

doğru dedin kardeşim ..ama inançsızlıklarında ısrarlı iseler..inançlı kişileri küçük görüyorlarsa ... ve bizde bunu hazmedemiyorsak .. ağızla bile olmasa kalbden suizan yapıyorsak