Belli bir dönemden sonra keşke keşke demeseydim demiştim. Artık keşke diyeceğim şeyler yapmıyorum

istenmeyen şeyler yapılsa da keşke dememek lazım, insanı bugüne ulaştıran şeyler kötü şeylerse de Allaha şükretmek lazım, kötülüğün bile faydası olabiliyor bir süre sonra insana.

çocuk olsaydım şuan yine..

keşkelerimi kabul ettim
onlar olmasaydı bugünlere gelemezdim

yakın geçmişimin uzak kalmış hatırasına yürek dolusu keşkelerim var.....

Keşke keşkek yemeseydim diyerek konuyu baltalıyor ve bu duygusal ortamdan sıyrılmanıza yardımcı olduğumu düşünerek kendimi kutluyor, keşkelerimizin hayatımızda hiç olmamasını temenni ediyor konuyu bir yere bağlamaya çalışıyor ancak sonunu bir türlü getiremediğini düşünerek kendime kızıyor ve nihayet susuyorum

Keşke Allah'ın varlığı ya da yokluğu bu dünya da anlaşılsaydıda kafa yormasaydık var mı yok mu diye

Keşke son 3 yılımı geri alabilsem .

İmtihana tabi olan insan, öyle bir ince elekten geçiyor ki, insanın 'keşke' demesi bile başlı başına bir sorun teşkil ediyor..

Allah'a dayan, sa'ye sarıl, hikmete râm ol... Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol.