Bir adam Eflatun'a gelerek; Sartre'nin kendisini arkadaşlarının yanında kabahatlerini sayarak küçük düşürdüğünü şikayet eder. Eflatun büyük bir hışımla kalkıp Sartre'nin öğrencilerine ders verdiği yerde O'nu bulup,
"Sen neden insanları başkalarının yanında kabahatlerini söylüyorsun. Bunu yapmanın yanlış olduğunu bilmiyor musun, utanmıyor musun bu yaptığından?" demiş.
Sartre; "Keşke bunu yalnızken söyleseydin." demiş.





Hiç kimsenin hatâsını yüzüne vurmayınız.
Hatâyı işleyene hatâsını, başka birisini misâl göstererek anlatınız.
Hz. Ali (ra)

şahsen istesem de kimseyi yüzüne karşı eleştiremiyorum.....karşımda ki kişiye yaptığının hata olduğunu böyle yapmak daha mı doğru olur demeye çekiniyorum...

bazen de tok sözlü olmak daha mı doğru olur diye düşünüyorum..pat diye söylesem de içim rahatlasa ..yapamıyorum..yapamıyorum.. neden karşımdaki kişinin eksiğini ben tamamlamaya çalışıyorum...özellikle iş hayatında

Ben mikro düşünmeyi seviyorum. Yani arkadaştan önce eş, çocuk, anne, baba üzerinde düşündüm.

Bir baba-anne evladına, eşler birbirlerine, kardeşler birbirlerine çocuklar anne-babalarına karşı da aynı tutum içerisinde olmalı. Eğer buna aile içerisinde dikkat edilmezse kötü sonuçlar doğurduğunu tecrübelerimle söyleyebilirim.

Zemmedilmek, eleştirilmek insanlara çok ağır geliyor. Rasulullah (s.a.v), en naif bir
biçimde insanları uyarmanın yolunu göstermiş ki, uyarılan kişinin gönlü kırılmadan maksat hasıl olur.

Tesekkurler guzeldi

Kimseyi tenkit etmeyi sevmiyorum. En fazla mesafe koyarım arama olur biter.

Allah Razı olsun @Zehan.