Hakîm-i Tirmizî (rahimehullah) şöyle buyurdu:
“Allâhü Teâlâ'yı zikir, kalbi taze tutar, yumuşatır. Kalp Allâh'ı zikirden uzaklaştığı ve boş kaldığında, nefsin harareti ve şehvetlerin ateşi ile katılaşır ve kurur, âzâlar ibadetten geri kalır. Bu hal uzadığında; kurumuş ağacın dalı nasıl kesilmekten ve ateşte yakılmaktan başka bir şeye yaramazsa kalp de o hâle gelir, katılaşıp kurur. Allâhü Teâlâ bizleri muhâfaza buyursun. Âmin...”
[Ravzu’r-reyâhîn, İmam Yafiî]
“Allâhü Teâlâ'yı zikir, kalbi taze tutar, yumuşatır. Kalp Allâh'ı zikirden uzaklaştığı ve boş kaldığında, nefsin harareti ve şehvetlerin ateşi ile katılaşır ve kurur, âzâlar ibadetten geri kalır. Bu hal uzadığında; kurumuş ağacın dalı nasıl kesilmekten ve ateşte yakılmaktan başka bir şeye yaramazsa kalp de o hâle gelir, katılaşıp kurur. Allâhü Teâlâ bizleri muhâfaza buyursun. Âmin...”
[Ravzu’r-reyâhîn, İmam Yafiî]
