kardeşler Yunus Emre'den bildilkerimizi yazsak güzel olmaz mi? Mukaddimeyi ben yapayim...
edep bir tac imiş nur-u hüdadan
giy ol taci emin ol her beladan!
gezdim ilim yuvalarini kildim taleb
ilim geridedir, illa edep illa edep!...

BİR KEZ GÖNÜL YIKTIN İSE

Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Hani erenler geldi geçti
Bunlar yurdu kaldı göçtü
Pervaz urup Hakk'a uçtu
Huma kuşudur kaz değil

Yol oldur ki doğru vara
Göz oldur ki Hakk'ı göre
Er oldur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil

Doğru yola gittin ise
Er eteğin tuttun ise
Bir hayır da ettin ise
Birine bindir az değil

Yunus bu sözleri çatar
Sanki balı yağa katar
Halka mata'ların satar,
Yükü cevherdir tuz değil.
YUNUS EMRE

İyi sözün aslın bilen derdi bu söz nerden gelir
Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir

- Beni Bende Demen Bende Değilem Bir Ben Vardır Bende Benden Içeri.

YUNUS EMRE VE MOLLA KASIM

Yunus Emre'nin vefatından yüz yıl sonra yaşayan ve devlet görevinde yetkili biri olan Molla Kasım'a Yunus'un şiirlerini yazılı olarak getirmişler. Molla Kasım bir nehir kenarına gelmiş ve yanında getirdiği Yunus Emre şiirlerini okumaya başlamış. Her okuduğu şiiri dine, şeriata aykırı bularak yakıp suya atan Molla Kasım, kendine yüz yıl önceden hitap eden bir şiiri görünce, çok şaşırmış. Yunus şöyle diyormuş:

Ben dervişim diyene bir ün edesim gelir,
Seğirdüben sesine varıp yetesim gelir.

Sırat kıldan incedir, kılıçtan keskincedir,
Varıp anın üstüne evler yapasım gelir.

Altında gayya vardır, içi nar ile pürdür,
Varuben ol gölgede biraz yatasım gelir.

Oda gölgedir deyu ta'n eylemen hocalar,
Hatırınız hoş olsun biraz yanasım gelir.

Ben günahımca yanam, rahmet suyunda yunam,
İki kanat takınam, biraz uçasım gelir.

Andan Cennete varam, Cennette huriler görem,
Huri ile gılmanı bir bir koşasım gelir

Derviş Yunus bu sözü eğri büğrü söyleme,
Seni sigaya çeken bir Molla Kasım gelir.

Molla Kasım bunu görür görmez, yaktığı ve suya attığı şiirler için çok pişman olmuş, yakmadığı suya atmadığı şiirleri de bir hazine gibi saklamış.BU YÜZDEN YUNUS EMRENİN BİR ÇOK ŞİİRİ KAYBOLMUŞTUR

verdiğin bilgiler için teşekkurler

Askin aldi benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarim dün ü günü
Bana seni gerek seni
Ne varliga sevinirim
Ne yokluga yerinirim
Askin ile avunurum
Bana seni gerek seni
Askin asiklar öldürür
Ask denizine daldirir
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Askin sarabindan içem
Mecnûn olup daga düsem
Sensin dün ü gün endîsem
Bana seni gerek seni
Sufilere sohbet gerek
Ahîlere ahret gerek
Mecnunlara Leylâ gerek
Bana seni gerek seni
Eger beni öldüreler
Külüm göge savuralar
Topragim orda çagira
Bana seni gerek seni
Yûnus'durur benim adim
Gün geçtikçe artar odum
Iki cihanda maksûdum
Bana seni gerek seni

Aşk aşıkı şir eder,
Aslanı zencir eder,
Katı taşı mum eder

iLiM iLiM BiLMEKTiR
iLiM KENDiN BiLMEKTiR
SEN KENDiNi BiLMESSiN
BU NiCE OKUMAKTiR...

Araya araya bulsam izini....
izinin tozuna sürsem yüzümü...
HAKK nasip eylese, görsem yüzünü...
Ya Muhammed,(sav )canim arzular seni...)