Kalemim Paslanmış derken;İham mı? acizliğimi yoğun hissetiğim bir an mı? desem yazmaya başladım...


Yığılmış enkaz misali cürmüm..
Belimi büktü dayanılmaz hallerdeyim.
Karanlığın son noktasında bir ışık arıyorum!
İmdat ediyor, hasretle yolunu gözlüyorum…
Biliyorum; uğrayacağın liyakate erişemedim daha,
Ah bir de ümidim olmasa…
Sahiline uğrayacak selamet de olmazdı.
Mağrurlaştıkça nefsim, şefkatine sığınamazdı…

Garip bir halde; işte! Beklemedeyim…
Ne olur bekleyeni beklenensiz bırakma,
Devam ol da, beni dert ile yakma…
İkram et güzelliğinden bir katre, ne olur lutfet!
Zaman bizar eyledikçe kalmıyor metanet…
Ayrılık acı, gözyaşı acı,
İnleyen yüreğim ah ediyor, dinmiyor içimdeki sancı,
Boynumu büktüm yolunu gözlerim,
Ötelere sevdam var benim…
O günleri özlerim…..

Boynumu büktüm yolunu gözlerim,


sagolasın....devamını beklerım

çok güzel di

çok beğendim

yüreğine sağlık

devamını bekliyoruz.