Forum Gündemi:

Konu Başlığı : KAFA VE KALP İFLAS EDERSE...

*
Bu konu; tarihinde açılmış olup, 0 defa yorumlanmıştır.
Konu Sahibi : çakyamuni
Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Çevrimdışı
Profesör
*
5,041
mesajlar
2,270
konular
1,334
REP PUANI
Yeni Üye

Aug 2011
(Kayıt Tarihi)
Erkek
(Cinsiyet)
#1
08-10-2017, Saat:01:38 AM
Kaybedecek tek bir insanımız olmadığı, böyle bir lüksümüzün bulunmadığı halde çok kolay kaybediyoruz insanımızı. Yemin ediyorum çok kolay kaybediyoruz. Umurumuzda bile olmuyor. Üç kuruşluk dünya için feda ediyoruz değerlerimizi ve insanlarımızı. Daha çok kazanmak, daha yükseklere tırmanmak için çıldırıyoruz, ruhumuzu satmaktan imtina etmiyoruz. Nice yürekler çığlık atıyor ama ne duyuyoruz ne de hissediyoruz. Çünkü aklımız gitmiş, vicdanımız bitmiş, bilincimiz ölmüş. Değerler yok oluyor, insanlık yerlerde sürünüyor. Duygumuz tükendiği, hissiyatımız öldüğü için tüm bunları deli saçması olarak telakki ediyoruz. Vallahi böyle olmuş, billahi böyle olmuş, tallahi böyle olmuş. Sadece şöyle gözlerinizi kapatıp ruhunuzun derinlerine inip hissetmeniz yetecek böyle olduğunu anlamaya. İyilik yapanı ahmak yerine koyuyoruz, kurnazlığı, kötülüğü marifet sanıyoruz, akıllılığın böyle davranmak olduğunu düşünüyoruz. Birinin elinden hakkını aldık mı buna sevinecek kadar çıldırıyoruz. İyilik yapana aşağılıkça davranmayı bir halt yaptık sanıyoruz. Allah’ın sofrasından, Allah’ın kullarını kovmaya cüret ediyoruz ve oturdukları yerden kaldırmaya çalışıyoruz. Allah’ın verdiği hakkı, Allah’ın kulundan almayı kendimizde hak olarak görüyoruz. Nasıl yapıyoruz bunu, nasıl içimize siniyor yaptıklarımız? Böyle yapınca da camdan şeffaf olan kalpleri tuz buz ediyoruz ve tuz buz olan kalpleri öldürüyoruz. Hiç mi duygu taşımıyoruz? Hiç mi hissetmiyoruz? Hiç mi düşünmüyoruz? Vicdanımız hiç mi sızlamıyor, aklımız hiç mi bizi sarsmıyor? Yani nasıl becerebiliyoruz bunu? Yüreğimiz nasıl kaldırıyor? Dünyaya nasılda tapıyoruz? Yoksa Allah’ın yasalarına muhalefet eder hale mi geldik? Ölen kalpleri, ölüler dünyasına sürgün ediyoruz adeta. Sürgün olan kalpleri bir daha kazanamıyoruz. Elbette kazanılıyorlar ama diriltmek için varolan kalpleri, öldürmek için var olanlar kazanıyorlar ve yine öldürmek üzere kodluyorlar o masum ve temiz ama sürgün edilerek öldürülmüş kalpleri. Peki, biz ne kazanıyoruz, düşünüyor muyuz? Dünya hangimize yetmedi de, yetsin diye insanları harcamaya tevessül ediyoruz? Niye geldik bu dünyaya? Niçin yaşıyoruz burada? Kimiz biz, kimdik biz, kim olduk biz ve nasıl böyle olduk biz? Veyl olsun, veyl olsun, veyl olsun bize, bizlere!
HER ŞEYİ SORGULA. 
VATAN-AHLAK-ADALET.
DÜŞÜNCEYLE SAVAŞMAK YÜCELTİR.

CUMHURİYET-DEVRİM...


Hızlı Menü:


Görüntüleyenler: 1 Ziyaretçi