Altın bir kâseye koydum yüreğimi
Sana bu ikinci mektubum kardelenim
Bahsetmeyeceğim memleket özleminden
Ya da gözyaşına hasret gecelerden
Yapmak istediklerim ama beceremediklerim gelecek kelimelerime
Cümleler alabildiğince keşke kokacak…

Bilirsin bize ilk adımdan önce tevekkülü öğrettiler
Ölümü öğrettiler bize adımızdan önce
Yaşamak dediler emek ister alabildiğince
Bir hayvanın yiyeceği bir ot olarak son bulmayı
Ve yeniden canlanmayı ve hesabı…
Tüm bunlar arasında aşkı keşfettik biz
Keşke bize elimizden tutup aşkı anlatsalardı
Ve sevdayı
Ve ayrılığı
Keşke kaderi anlatsalardı
Keşke dünyanın yuvarlaklığının şeklen değil özden olduğunu anlatsalardı…
Diyeceğim şu ki kadınım;
Ellerim değmese de ellerine
Gözlerim vardı gözlerinde
Çocuksu bir masumiyetle ettiğimiz bir yemin vardı
Bir dua vardı hani kabulünden eminmiş gibi yummuştuk gözlerimizi
Ve bunun gerçekliğine inanmıştık;
Bir bağ bozumu vakti
Yüreğin yüreğime değecekti
Gülüşleri paylaşacaktık hüzünlerden arta kalan vakitlerde
Ve kadınım
Kulaklarımızdaki uğultuları yok sayıp
Dünyaya gülücükler armağan edecektik
Sevginin yatakta sonlanmadığını gösterecektik
İnsan geçinenlere…

Lakin kadınım;
Kronometremin kapanma vaktinin yaklaştığını düşünmek
Hani bıkmıştım çevremdeki maymunların ihtişamlı davranışlarından
Ve yine bilirsin
Seni en çok ben
Evet, en çok ben…
Ah kadınım;
Gözümde yağmur yüzümde hazanla tanıdın sen beni
Ve bekliyordum turnalarımın dönme vaktini
Şaka gelecek ama kadınım
Arkadaş geçinen maymunların alayca gülüşlerini tercih ettiğim anlar oldu
Seherde saka kuşunun sesine
Ve yeminler savurdum sessizce
Tutamayacağımı bilerek
Hani aniden sorulan sorular gibi laf olsun diye
Bıkmışlığımın anlaşılması için
Sabahın rabbine
Nefsimin sahibine
Ay’a, Güneş’e
Sana ve bana…
Elime geçen aynaları kırdım, bakmaktan korktuğum için
Korktum anlıyor musun; senelerin benden çaldıklarını görmeye
Korktum işte…
Sen hiç dertleşmedin mi benimle
Taze demlenmiş ir bardak çay yudumlarken hayalimle
Hiç uyanmadın mı uykundan türkülerimle
Velhasıl-ı kelam kadınım
Bu şekliyle müsemma dünyaya inat
Seni en çok ben
Evet, çok ben
Anla be kadınım
Yüreğimi koydum altın bir kâseye
Bir mum yaktım sensiz geçen günlerimi yakmak için, ağlıyorum
Ve seni en çok ben seviyorum