mantığımı zorlayan bir konu...cinayet insan nasıl bir duruma gelirki bir cana kıyabilir...diğer mantığımı zorlayansa bu sonucu çıkaran kişi .. aşırı sevgi öldürmeyimi tetikler...seni kimseye yar etmem ya benimmm olacaksın ya kara toprağın bu mu yani ...tövbe estağfurullah

ALLAH ım sen bizi bu vahşi duygulardan uzak tut..merhameti içimizde eksik etme

hastalıklı bir sevgi bu malesef... kirlenmiş, kana bulanmış saflığını kaybetmiş bir bütün necis olmuş, adı sevgi olmaktan çıkmış ucube gibi bir şey olmuş.. halbuki sevginin, aşkın özünde safiyet, temizlik, güzellik vardır... sevgilinin canından kanından değil, kendinden fedakarlık vardır.. sevgiliyi bırakıp, onu kendine kurban etmek değildir sevgi/ aşk, sevgili için çöllere düşmek vardır..sevgiliyi incitmemek vardır, kederlendirmemek vardır, tırnağına zarar verip kırmaktansa, kırılmayı istemek vardır...