KENDİ KIYAMETİM.....
Ayağımın altından devriliyor yer kabuğu,
Kendi kıyametim başlarken…
Gözlerim boşluğa takılı
Kanım ayaklarımdan başıma akarken…
Yerin her katında bekleyen mahlûklar,
Ruhuma ateşi yüreğimden üflüyor…
Ellerime dolanan saçlarımın
Koptukça birer birer her teli,
Ruhum beni boğazımdan terk ediyor…
Baktım ki aşağılarda tek renk kırmızı iken
Filmin her karesi kayıt ediliyor…
Anladım ki acılar insanı
Kalbinin çarptığı yerden yakalıyor…
Evren de buna şahit olup
Lâyıkıyla sinesinde saklıyor…
Ayağımın altından devriliyor yer kabuğu,
Kendi kıyametim başlarken…
Gözlerim boşluğa takılı
Kanım ayaklarımdan başıma akarken…
Yerin her katında bekleyen mahlûklar,
Ruhuma ateşi yüreğimden üflüyor…
Ellerime dolanan saçlarımın
Koptukça birer birer her teli,
Ruhum beni boğazımdan terk ediyor…
Baktım ki aşağılarda tek renk kırmızı iken
Filmin her karesi kayıt ediliyor…
Anladım ki acılar insanı
Kalbinin çarptığı yerden yakalıyor…
Evren de buna şahit olup
Lâyıkıyla sinesinde saklıyor…
