Herşeye yakın olan ama onlardan en uzak yerdeyim.
Canlı toprağın altında, canların olmadığı o ıssız Kabirdeyim.
Yalnız olmadığımı bildiğim yokluk kalabalığında, kimsesiz ve tek başıma
Bekliyorum, o bildiğim bilinmeyen azabı, umutsuzca ve kendi başıma
Kendimi sevmekten arta kalan sevgiyi layık gördüğüm için bizleri sevene
Hakettim ellerimle, yaptığım nankörlüğe karşı gelen azabı alabildiğine…
Sessizlik içerisinde haykırıyorum, artık duyulmayacak yakarışlarımı içimden
Uzak tutsaydım, haz ve dünyevi zevkleri emredildiği gibi keşke Nefsimden
E.Gültekin
Kabir
Bunu ilk beğenen sen ol.