Esselâmu aleykum………......... B i s m i l l â h i r r a h m a n i r r a h i m


Konu : K E Ş K E…


Bazıları dünyada iken Yüce Allah’ın buyruklarını sevmeyen inkâr eden veya hafife alan bir takım insanlarla dostluk kurup onun her yaptığının yanında yer aldıysa onun yaptıklarına alkış tuttu ise, o kişi dünyasını ahiret karşılığında satın almış demektir. Böyle insanlar ahirette tabi ki nedamet duyacak ve keşke diyeceklerdir.

Keşke ile ilgili Âyeti kerimeler şöyle buyurmaktadır :
“O gün zalim kimse ellerini ısıracak: “Eyvah!” diyecek, “keşke Peygamberin yanında bir yol tutsaydım. Eyvah!” diyecek, "keşke falancayı dost edinmeseydim.” (Furkan süresi 27. 28. âyetler)

“Onların, ateşin üzerinde durduruldukları zaman; “Ah ne olur keşke dünyaya döndürülseydik, Rabbimizin âyetlerini yalanlamasaydık da müminlerden olsaydık” dediklerini bir görsen.” (Enam sûresi 27. âyet)

“(Allah inkarcılara) Yer yüzünde kaç yıl kaldınız, diye sorar. Bir gün veya günün bir kısmı kadar kaldık derler. Buyurur; sadece az bir süre kaldınız. Keşke siz (bunu) bilmiş olsaydınız.” (Müminun sûresi 112-113-114.âyetler)

“Yahut azabı gördüğünde, keşke benim için dönüş imkânı bulunsaydı iyilerden olsaydım, diyeceğin günden sakın.” (zümer sûresi 58. âyet)

Keşke ile ilgili Hadisi şerif ise şöyle buyurmaktadır :
“ Hiç kimse yoktur ki, ölümden sonra nedamet duymasın. Eğer iyilik ehliyse keşke daha çok iyilik yapsaydım diye nadim olur. Eğer şer kişi ise kötülüklerden sıyrılıp çıkmadığı için nadim olur.” ( Faydul kadir hadis no 7987)

Yukarıdaki 7987 nolu Peygamber s.a.v.’in sahih hadisi şerifinde buyurduğu gibi kişi ölüm sonrası mutlaka nedamet duyacaktır. Aslında Dünya hayatımızda da eyvahlar, nedametler, keşkeler ve acı olaylar karşımıza çıkabiliyor. Fakat bu tip acı olaylar, bir süre sonra insan hafızasında hiçbir zaman ilk gün ki tazeliğini korumaz.

Aksi halde kişinin dünya yaşamı, üzüntü ve kederden dolayı ciddi bir şekilde yara alır. Dolayısıyla Cenabı Allah insanoğluna unutma duygusunu lütfetmiştir. Bu acıları bazen hatırlarız ama ilk günkü gibi yıkıcı olmaz. Bütün bu hususlar dünyamız için geçerlidir. Fakat esas olan ölüm sonrasına hazırlıklı olmaktır.

Yukarıdaki hadisi şerifin ikinci bölümündeki nedamet olayı ölüm sonrasını kale almayanlar için geçerlidir. İşte asıl nedametler, eyvahlar, keşkeler, tuh'lar orada başlayacaktır. Keşke Allah’a ve Peygambere itaat etseydik. Keşke dünyaya geri gönderilseydik diyeceklerdir.

Yüce Rabbim Müminlerin yardımcısı olsun. Yarın geç olabilir düşüncesi ile hesap gününe hazırlıklı olan kullarından eylesin.

Cenabı Allah müminleri Kuran’ı Kerimden ve peygamberimiz s.a.v.’in yolundan ayırmasın. Hepimize Dünyanın ve ahiretin güzelliklerini nasip etsin. Hepimizi Peygamberimiz s.a.v.’e Cennette komşu eylesin.

Sevgiler ve saygılar… Hoşçakalın…

K E Ş K E..

Rahmetli Ali ulvi kurucu efendi çok saygı değer takva sahibi bir Mümin idi ben şahsen kendilerini tanırım çok kez de elini öptüm. Yaklaşık 1950 yıllarında Medine de Mescidi nebevinin Yanındaki kütüphanenin reisi idi. Bu muhterem ilim sahibi olan zat’ın yazmış olduğu hatıralarını okurken, Rahmetli dedemin, Rahmetli Kaşıkçı Ali Rıza efendi tarafından Medine ye bir mektup ile Konya’dan nasıl davet edildiğini ve nasıl Medine’ye hicret ettiğini hatıralarında konu etmiştir. Şimdi Medine de Cennetul baki’de Peygamber efendimiz s.a.v.’e yakın bir yerde yatmaktadır. Allah cümlesine rahmet eylesin. Hasan dedemin “ tuh, keşke, eyvah ” sözleriyle ilgili olarak, Rahmetli hatıralarında da söyle bahsetmektedir.

Üstat Ali Ulvi Kurucu’nun hatıralarından :
(Hasan Efendi’nin Konya’daki evi dükkanı ve muazzam meyve bahçeleri varmış... Daveti alınca gözü hiç birini görmez. Hepsini satar savar, çıkar gelir 1946’da. Hasan Efendi’ nin, bu arif zatın, unutamadığım bir sözü vardır. “Dünyada, insanın hayatında, üç tane toh var.” demişti. Konya’da “toh” derler; yani “tüh! Eyvah!” demek. Hasan Efendi, bu üç “eyvah”ı şöyle açıklardı: İnsan üç çeşit “eyvah!” der: Günlük eyvah, yıllık eyvah, ömürlük eyvah..

Günlük eyvah: Hanım yemeği yakar, eyvah dersiniz. Yerine yenisini pişirir. Senelik eyvah: Elbise diktirirsiniz, dar olur, sıkar; eyvah dersiniz. Eskiyinceye kadar onu giyer, seneye yenisini yaptırırsınız. Ömürlük eyvah: Ev yaptırırsınız, gönlünüze göre olmaz; her girip çıkışta eyvah dersiniz.

Bunların hepsi fani hayattaki eyvahlar dır. Bizler hep bu eyvahlar dan bahseder. Onlara üzülürüz. Hiç ebedi eyvah aklımıza gelmez.Yahu amcandan işittim, benim hocamdan işittim..Hasan Efendi, bunu derken ağlamaya başladı.. sonra şöyle devam etti Eyvah Demeden Allah Diyelim.

Hocamdan işittim, ehli cennetin de eyvahı olacak. Ehli cennet de şöyle eyvah diyecekler: “ Allah’ım, sana kulluk edenlere, madem ki senin bu kadar nimetlerin varmış; biz niçin sana hakkıyla kulluk edemedik de, seni anmadan, gafletle geçirdiğimiz anlar oldu. Eyvah, bizler neden öyle gaflet ettik”

Dostlarım, işte asıl “eyvah” budur. Gelin biraz daha oturalım; eyvah demeden önce Allah diyelim; ayrılırken de oh elhamdülillah diyelim. Hasan Beşer amca işte bunları söylerdi.

O günlerde, memleketlerindeki bağları bahçeleri bırakıp gelmiş olan o kimselerin, öyle bir aşkları vardı ki, insan onların imanları karşısında hayret eder kalır. Hiçbirisinden bir nedamet, bir pişmanlık duymadım. Hasan amcada onlardan birisiydi. Kabirleri cennet olsun inşa Allah.)

Evet Yüce Rabbim hepsine ahiret güzelliği versin. (Alıntı)


Sevgiler ve saygılar… Hoşçakalın…

çok faydalı bir paylaşım olmuş..
allah razı olsun ..

İlgine teşekkü ederim.
Allah senden de razı olsun.

rica ederim