Fakir insanlar, doğaları gereği egoisttirler. Tabiat böyle dilemiş... Önceleri de bu öngörüye sahiptim. Fakir insanlar şüphecidirler. Dünyaya bakışları tüm insanlardan farklıdır, sokakta önünden yürüyenleri korkarak, etrafını sakınarak izler; kendisinden konuşuluyormuş, o zavallı durumu yeriliyormuşçasına, söylenen her şeye kulak verir. Tüm insanların kabullendiği bir doğru vardır Varenka: Fakat insanın eskimiş bir kumaş kadar bile değeri yoktur. Elâlem istediğini söylesin, istediğini yazsın, fakirlere asla saygı gösterilmez. Evet, aydınlar dilediğini yazsın, onların konumu aynı kalacaktır. Niye mi? Çünkü aydınlara bakarsan, fakirin her şeyi, arkası önü âyân beyan açığa vurulmalıdır. Kendine has bir hayatı, özel hiçbir tarafı kalmamalıdır onların! Geçenlerde Emelyan sözünü etmişti: Bir yerde birazcık para toplamışlar ona, bunun için özene bezene didiklemişler hayatını. Parayı ona yok yere veriyor oldukları düşüncesi mi şüphelendiriyor onları dersin? Böyle olduğunu düşünmüyorum! Bu parayı fakir birini izlee fırsatını yakalamak için veriyorlar. Bugünlerde, iyilik yapmak da garip bir kılığa büründü.
..."
Fyodor Dostoyevski - İnsancıklar - Kent@ Yayınları - Sayfa: 103-104

Allah razı olsun.

Dostoyevski "içi öfke dolu, yaşlı ve hasta adam"


Huysuz yaşlılar vardır ya hani.. Zamana yolculuk yapıp -geçmişe tabi- kendisi ile sohbet etmek isterdim..konu "insanlar" ..günlerce bana anlatabilirdi heralde en saçma yanlarımızı