Yar...
Tut ellerimden
Al götür beni uzaklara
Gönül kırmayan, insanlıktan anlayanlara
Kula kul olmak için değil, Rabbe kul olmak için yaşayan canlara
Nefse kölelik yaptırmayan arzulara, sinsilik kokmayan umutlu yarınlara
Asabiyet cehaletini göstertmeyen, mukallit kişiliğini öncelemeyen gönül erlerine
İradesinden ve irfanından, basiret ve izanından vazgeçmeyen sadakatli münevverlere
Takiyelerden ve maslahatlardan dem vurmayan, azimeti ihmale almayan sıddık gönülle yarenlere
Varlığından geçmiş, aşkı ve sevdasında çileyi nimet bilmiş, şikâyet etmekten hayâ etmiş sabır ehli ariflere
Götür götür ki artık etrafımdan ruhum daraldı, muhabbet ve şevkim yalnızlaştı, kalbim ıssız sokaklarda dolaşmaya başladı...


Mustafa Cilasun

Eyvallah, çok güzel yazmışsınız,
buradaki ''yar'' dan kastınız nedir? Tahmin ettiğim mi?
Açar mısınız.

evet benimde çok dikkatimi çekti tüm şiirlerin başında Yar var ..

Kimdir bu yar…

Acaba''yar'' dan
Kastınız nedir?
Tahmin ettiğim mi?•Açar mısınız?


O an…
Gönle düşen
Ve akıp giden zamanda
Ruhumun hicran damlalarını
Anlayan can,
Sırra matuf olan vicdan,
Hikmete ram olmuş figan,
Heves ve hevadan arınmış bulunan,
Ruhunun sığasında yol alan,
Kalbin aklıyla bakan,
Haşyet hassasiyetine kanan,
Varlıktan hiçliğe adanan,
Sabırla yanan, mazlum
Ve masumla ağlayan... Her kimse...

Mustafa Cilasun

Kaleminize kuvvet çok güzel dizeler Allah razı olsun

Eyvallah...