İSİM VE SIFAT TEVHİDİNDE TEMEL KAİDELER ŞÜPHELER VE CEVAPLAR-4
el-Kavaidu,l-Musla

DÖRDÜNÇÜ ÖRNEK:

Sonra göğe istiva etti Bakara /29
Bu ayet hakkında verilecek cevap şöyledir: Ehli sünnet bu ayetin tefsirinde iki görüş belirtmişlerdir:

Birinci görüş; Allah göğe yükseldi demektir. İbn Cerir bu görüştedir; Nitekim o tefsirinde bu konudaki ihtilafa değindikten sonra şöyle demiştir; Sonra göğe istiva etti ve onları yedi gök halinde düzene koydu Bakara/29 ayetine verilen anlamlar içerisinde en doğru olanı şudur; Allah göklerin üzerine yükselmiş onları kudretiyle düzene koymuş ve onları yedi gök halinde yaratmıştır.

Beğavi de bu görüşün İbn Abbas,a ve selef müfessirlerinin çoğunluğuna ait olduğunu ifade etmiştir. Şöyle ki onlar istiva lafzının zahir anlamını esas almışlar ve bu yükselmenin keyfiyetini Allah Teala,nın ilmine havale etmişlerdir.

İkinçi görüş; Bu Ayetteki istiva tam manasıyla yönelmek demektir; İbn Kesir Bakara süresinin tefsirinde Beğavi de Fussilet süresinin tefsirinde bu görüşü benimsemiştir İbn Kesir şöyle der; Yani Allah göğe yöneldi demektir Burada istiva kelimesi yönelme ve kastetme manasını içermektedir Çünkü o ila / -e, -a; edatıyla geçişli yapılmıştır. Beğavi,de şöyle demiştir; Yani Allah göğü yaratmaya yönelmiştir.

Bu yorum ayeti zahir anlamından başka bir anlama çevirmek demek değildir Çünkü bu ayette istiva kelimesi gaye ve nihayet anlamı ifade eden ila / -e –a edatıyla birlikte kullanılmıştır Böylece kendisine bitişen edatıyla birlikte kullanılmıştır Böylece kendisine bitişen edata uygun bir anlam kazanmıştır Şu ayet de bu konuya bir örnektir.

(Bu) Allah,ın has kullarının içtikleri bir pınardır (İnsan,6) Bu ayetin manası Allah,ın has kulları o suyla kanarlar demektir Çünkü normalde edatsız bir şekilde yalın olarak kullanılan yeşrebu içerler fiili bu ayette ba edatıyla birlikte kullanılmış ve o edata uygun bir anlam kazanmıştırki bu anlam suya kanmaktır.Yani içmek fiili kendisine bağlı olan edatın anlamını içermektedir ki cümlenin anlamı da ancak bu şekilde uyumlu olmaktadır.el-Kavaidu,l-Musla.s.102-103