İnsanoğlu ancak bebekken bol bol güler...
Yaşam merdivenini tırmandıkça bu içten gülme, yağı bitmiş kandil gibi söner...
...
Bu da şu demektir:
Neşelenmek için insanın masumiyete ve temiz kalpliliğe ihtiyacı
vardır...
...
Bu özellikleri olmayan kişiler dudaklarını büzer ve sanki bir kötülüğü gizlemek istermişçesine surat asar...
(...Honore de Balzac)

hiç hoşlanmam asık suratlı insanlardan...sebeb olmasa bile gülmeli insan gülümsemek önce dudakta başlar sonra kalbe gider...kalpten gülmek için sebep aramaya luzum yok...Sahip olamadıklarınızı değil sahip olduklarınıza hamd edin kafii...
tşkler sayın süpper modum

rıca eder super mod

güze edebiyat yapmışım )))

bir de deliyken