batıda herşey sistemin mükemmel işlemesine endekslidir. bir kadın bu sistemin devamı için çalışmalıdır, sistemin diğer elemanları kadının verimli çalışması için çalışır. çocuklarını bırakıp çalışması için kafası rahat olmalıdır, kreşler bunun için çalışır. herşey tıkır tıkır işler tıpkı bir makine gibi.
ta ki 15 yıl önce Pariste yaşayan, yaşlı annesi ile hiç yaşayamadığı günleri yaşamak için devlete müracat eden kariyer sahibi bir kadın çıkana kadar.
kadın, annesine bakan hemşire maaşının kendisine verilmesini, annesine kendisinin bakmak istediğini yazan bir dilekçe sunar. dilekçe kabul edilir, kadın işinden ayrılır bakıcı hemşirenin maaşı ile annesinin bakımını üstlenir.
annesi kızı ile olmaktan, kızı da annesi ile olmaktan çok mutlu olur. bir gün annesinin eski arkadaşlarını ziyaret ederler, unutulmuş fransız yemeklerinin tariflerini alırlar, arkadaşları ile bunları hazırlayıp yaşlıları ziyaret etkinliği başlatır, bu etkinlik öyle büyür ki sokaklara taşar. yaşlılar kendileri ile çocuklarının ilgilenmesi konusunda dilekçeler yazarlar. örnek alınan evlat çevresinde pek çok insanın hayatına dokunur.
devlet bu konuyu incelemesi için bir ekip kurar, çalışanlar bir rapor sunarlar, raporda: "mükemmel işleyen sistemimizde eksik olan şey, insanı insansız bırakmak, onlar makine değiller, bebek bezi yaşlı bezi, mama, sıcak ortamlar, konfor bunların hiçbiri insan ruhuna dokunmuyor, sadece ihtiyaçları karşılanıyor"
(Judith Liberman)
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
İnsanı insansız bırakmak
İnsanı insansız bırakmak
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi