Bir gün Dâvûd (as), Hz. Lokman'a, bir koyun bogazlayıp,

bütün vücudunun en iyisi olan iki parça et getir dedi.

O da gidip, dil ile yüreğini getirdi.

Bir defasında da, ikinci kez en kötü kısımlarını getir dedi.

O yine dille yürek getirdi.

Sebebini sorunca,

Dille yürek (kalb) iyi olursa bütün iyilerin iyisi olur...

O kötü olunca da bütün kötülelerin kötüsü olur deyip,

insanın iyilik ve kötülüğünün dili ile kalbine bağlı olduğuna işaret etti.