yusuf aleyhisselamın "ben nefsimi temize çıkarmam; nefis daima kötülüğü emreder" deyip rabb-ı rahîm'ine iltica etmesi;
yunus aleyhisselamın "ben zalimlerden oldum" diyerek rabbine ettiği iltica ve istiğfarı;
peygamber aleyhissalâtu vesselamın ise "bir an olsun beni nefsimle başbaşa bırakma" diye rabbine yalvarması elbette manidardır.
keza, nasr sûresinin allah'ın yardımı ve zafer geldikten sonra getirdiği 'istiğfar' daveti de...
demek ki, 'kötülük' sadece dışarıda değil. içeride, kötülüğe davetin her vakit hazır bekleyen bir alıcısı var.
demek ki, 'kötülüğü' hep dışarıda görmek veya dışarıya ötelemek büyük bir insanî-ahlâkî/imanî-itikadî problemdir.
insan nefsine hiçbir zaman itimad etmemeli, murakabeyi her sürdürmelidir ki, sürçmesin ve düşmesin...
metin karabaşoğlu
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
insan nefsine hiçbir zaman itimad etmemeli
insan nefsine hiçbir zaman itimad etmemeli
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi