Selamun Aleyküm,

Maalesef kötü bir sorundan muzdaribim son 2 haftadır.

Öncelikle belirtmeliyim ki, ben müslüman bir gencim.ibadetlerimi aksatsam da, imanımdan kesinlikle şüphem yoktu.

durup dururken aklıma gelen sorulardan dolayı ise, şimdi inancımdan emin değilim.eskiden Allah'ın her an benden haberdar olduğunu, gördüğünü, işittiğini adeta kalbimde hissederdim.Şu an kalbim sadece bir et parçası gibi geliyor bana.Haşa "Ya Allah yoksa?" "Ya dinler insanları yönetmek için uydurulduysa?" gibi sorular dolaşıyor aklımda.Çoğu yerde bunun vesvese olduğu yazıyor ama, ben gerçekten kötü durumdayım.İnanmak istiyorum, hem de hayatımda hiç bu kadar inanmak istediğimi hatırlamıyorum.Eskiden ibadet ederken kalbim hafifti.Şimdi ise namaz kılarken "Ya Allah yoksa?" diye düşünceler yüzünden namazımdan da bir şey anlamıyorum.

Bu vesvese ise düşünmemem, umursamamam gerek biliyorum.Ama namaz kılan, Kur'an okuyan birisi devamlı Allah'ı düşünür.Ve ben Allah'ı her düşündüğümde bu sorular aklıma geliyor, hayattan hiç bir zevk alamaz hale geldim.Hayattan koptum tek kelimeyle.Ben inanmak istiyorum."Bu vesvesedir, sen imanlısın" diyecekleriniz olabilir.Ama ben bu şekilde inanmak değil, şüphe duymadan, Allah'ı görür gibi inanmak istiyorum.Yapamıyorum.Ne yapmalıyım?

Sorularınıza net cvplar bulmalısınız...misal dinlerin insanları yönetmek için uydurulduğu sorusu...yahu böyle bir şey olsa uyduracak kimse de insandır..senin benim gibi bir insan uyduracak ama dünya varolduğundan bu yana milyarlarca insandan biri çıkıp farketmeyecek durumu mantıksız bu dostum.

Bir soru soruyorsun ve sana nasıl cevap vermemizi istemediğini söylüyorsun. Yani sana sen imanlısın dememizi istemiyorsun. Yani bizi doğruyu söylemkten men etmek istiyorsun. Ama sana gerçekten yardımcı olmamızı istiyorsan mutlaka doğru cevap vermemize izin vermelisin.

Kesinlikle imansız değilsin bundan emin olmanı isterim.

Musa Peygamber ile ilgili bir ayet var şöyle ki;

"Musa belirlediğimiz vakitte, belirlediğimiz yer olan Sina Dağı'na varınca, Rabbi onunla konuştu. Musa da: “Ey Rabbim! Göster bana kendini de, seni bir göreyim” dedi. Allah: “Beni asla göremezsin; ama yine de istersen, şu dağa bak. O öylece yerinde kalırsa, o zaman beni görebilirsin” dedi. Ve derken Rabbi dağa nuru ile tecelli edince, onu tuzla buz etti. Musa da bayılıp düştü. Uyanıp kendine gelince: “Ne sınırsız bir yücelik seninki, pişmanlık içinde sana sığınıyorum ve bundan böyle daima senden gelen herşeye, inananların ilki olacağım” dedi."(Araf 143)

Mutmain olmamış kalbin bir isteğidir bu. Musa Peygamber bu vesile ile imanını kemale erdirmiş ve artık imana dair her ne olursa olsun ilk iman edecek olanın kendisi olacağını söylüyor.

Burada Musa Peygamberin imanı yoktu denilemez elbette imanı vardı onu Sina Dağına götüren de buydu.

Seninde elbette imanın var seni buraya getiren ve aklındaki sorulara cevap aramaya çalışmanda imanından ileri geliyor. Sorun imansız oluşun değil sorun mutmain olmayışındır.

Kendini imansız, çok günahkar, pis gibi hissediyorsan bu gibi düşünceler şeytandandır. Bu bile imanının göstergesidir. Şeytan hiç imansız insdanlarla uğraşır mı? Elbette hayır, neden uğraşsın ki?
Şeytan bizim gibi imanlı insanlarla uğraşacak ki, en azından kafamızı bulandırsın, eğer imanımız zayıfsa daha da zayıflatsın yada imansız etsin.

Sahabeden Hz. Hanzala (r.a)’nın, Rasûlullah’ın yanındayken hissettiği ulvî duyguları ve kulluk kıvamını ailesinin yanındayken yakalayamaması sebebiyle kendisini münafık zannetmesi, sahâbîlerin bu konudaki duyarlılığını pek güzel anlatır. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s) infiale kapılarak kendisine koşan Hz. Hanzala’yı sakinleştirmiş, onun durumunun münafıklık olmadığını, insaniyet icabı normal bir durum olduğunu izah etmiştir.(Müslim, Tevbe 12-13; Tirmizî, Kıyamet 59.)

Bunun çözümü Kuran okumaktır.

“Onlar, Allah’ın ayetleri okunduğu zaman imanlarını artıran ve yalnız Rablerine dayanıp güvenen kimselerdir.” (Enfal Suresi 2)

Bir diğer çözümü de siyer okumaktır.

Andolsun ki, sizin için ve Allah’a ve ahiret gününe (Allah’a ulaşma gününe) ulaşmayı dileyen ve Allah’ı çok zikredenler için, Allah’ın Resûl’ünde güzel bir örnek vardır.(Ahzap Suresi 21)

Bir diğer çözümü de İslami sohbet halkalarıdır. Ki insan ne ile meşgul olursa, hayatı ve zihni de o yönde olur.

Önceliği Kuran okumaya vermeni tavsiye ederim. Arapçasını da, Türkçesini de, Tefsirini de oku.

Allah yardımcın olsun kardeşim.

Cevaplarınız için Allah sizden razı olsun.Allah sizler vesilesi ile kalbimi ferahlattı.İnşallah daha iyiye doğru giderim.Dualarınız eksik etmeyiniz.

ALLAH ın izni ile düzeleceksin...bu bir dönem bazen bizlere de oluyor..vesveseler içimizi ele geçirmesin...önemli olan o anda bile ALLAH a sığınmak..

Rabbim bize hidayet etsin...

O dönemi bizde geçirdik. Ama ölümü hatırlaman Allah'ı hatırlamak demektir.

Bak ölmek ne kadar kolay? Bir ilaca bakar, her gün Suriye'de onlar kişi ölüyor, kimisinin kafası kesiliyor, kimisi ise hastalıktan ölüyor. Hiç kendini onların yerine koyup düşündün mü? Her gün aynı şeyi yaşıyorsun bilmem farkında mısın? Her gün acıkıyosun ve yemek yemeden önce oh be, ne güzelde yemekler var, bugün bitmez diyosun. Ama bir bakıyorsun ki yıllar geçmiş. Ortalama bir insanın yaşama süresi 70 yıl değil, insanın yaşama süresi 1 saniyeden bile kısadır. Allah hepimizi hidayete erdirsin.

aynen...dünya üzerinde Müslümanlığını özgürce,zulüm görmeden,savaşmadan,kan dökmeden yaşayabilen ülkeler arasındayız...buna şükür etmeli bize verilen nimetler için ALLAH a sığınmalıyız...ve zulüm gören kardeşlerimize yapabildiğimiz tek şey olan dua etmeliyiz...

arkadaşında dediği gibi ölmek çok kolay...savaşın ortasında ki çocukları gördükçe kahroluyoruz...ve bazen ne kadar boş anlamsız şeyler için üzüldüğümüzü anlıyoruz...