Sayfamızda bilgileri en baştan paylaşmaya başlayacağız.
Bilgilerde sıklıkla görsel kullanılmayacak, yazılar konu bütünlüğü bozulmadıkça kısa yazılacak.
Ayrıca incilller ve tevrat da incelenecek, kuranı kerim ile zaman zaman kıyası yapılacak, çarpıcı bilgiler verilecek

Devamını bekliyoruz.

Ayeti kerimeler insanların konuları değerlendirirken insaf ve hakkaniyet ölçülerinden ayrılmamaları gerektiğini, meseleyi herhangi bir mugalata ile safsata ile esas hedefinden saptırmamaları gerektiğini bildiriyor. İnsan düşünecek taktir edecek, bu engellenmiyor ama yaptığı değerlendirmelerin hakkaniyet ölçüleri içinde olması lazım. İnsan kendi vicdanında bunun hesabını verebilmeli.
Belli şeyleri görüyorsunuz takdir ediyorsunuz anlıyorsunuz ama bu anlayışınızı olması gereken noktaya oturtamıyorsunuz. O zaman kendinize zulm ediyorsunuz cebr ediyorsunuz kendinizle kavgalı hale düşüyorsunuz. İnsanların en büyük sıkıntısı cemiyet içinde kendisi ile barışık olmayan insanların kendi gönüllerinde yerleşmiş olması gereken hakkın yerine başka şeyleri koymak istemeleri ile insanların şaşkınlığına yol açan fikirleri yerleştirmeleri olmakta.
Bir konuda gayet açık söyleyip, son derece net mes’ele ortaya koyduğunuzda, karşıdaki kişi bununla ne demek istiyorsun diye konuyu anlamazsa, tabiatıyla siz o adamın seviyesi, bilgisi ve şahsiyeti hakkında bir kanaate sahip olursunuz. Böyleleri akıllı insanlar nezdinde artık etkilerini kaybederler, Müessir olamazlar.
Söz sâhiblerinin murâdı bazan herkesin anladığı gibi olmaz. Herkes anladığı kadar söyler. Bu sözden, başkaları da anlayışı kadar ma’nâ çıkarır. Bir kimse, sözü ile birşeyler anlatmak ister. Dinleyenler, bu sözden başka şeyler anlıyabilir.
Bu yüzden duygusal davranış değil, uyanıklık aranıyor. Sadece karşı çıkmış olmak için karşı gelmek değil olması gerekene bakmak gerekiyor.
001

@Ateist avcısı lütfen nickinizi daha uygun bir nick ile değiştiriniz. Bir ateistin kendisine "Müslüman Avcısı" lakabı takması beni rahatsız eder, aynı şekilde sizin bu lakabınız da onları rahatsız edecektir.
Kendinize yeni bir nick bulup burada söylerseniz değiştirebiliriz.

Paylaşım için teşekkürler.

Maksat delil ile ıspat değil, anlatma ve uyarma olmalı. Bazı insanlar kendilerini delil getirme konumunda görüp karşı çıkanlara çeşitli bilgiler sunarlar, ama bunuda tam yapamazlar ve sonuna varamazlar. Karşıdakilerde düşünür ki, onların anlattıklarıda bu anlatan gibi zayıf ve eksiktir.
Delil ile ıspat çok zor bir işdir ve tam anlaşılmadığında karşı çıkanları lüzumsuz yere cesâretlendirir. Bu da anlatanın hatası olup, gayet açık olan sağlam bilgileri bu davranışla karşı çıkanların nazarında küçültür. Esasen bize çok açık gelen bilgiler, karşıdakiler için delilde değildir. Onlar buna inanmıyor ki onlar için bir anlam ifade etsin.
Onlar, içinde bulundukları, inkâr psikolojisiyle, kendilerini öyle şartlandırmışlardır ki, kendilerine herhangi bir uyarıda bulunulduğu zaman, bu uyarı onların kulaklarına, zihinlerine, idrâklerine tesîr etmez. Gerçekleri idrâk edecek özellikler onlarda yoktur. Bu onların inatlarının ve bilinçli tercihlerinin doğal sonucudur.
002

Aktarıldığına göre doğru söylenince faydalanacak insanlar bulunsa da, Kalblerinde hastalık bulunan inatçıların bunları dinlemeleri, onların küfür ve inkarlarını daha da artıracak, kafir olarak ölüp gidecekler, Bu çok değer verdikleri dünyayı onlar hüsran içinde terk edecekler.
Hak ve hakikatten uzaklaşanların günün birinde o kabul etmeye yanaşmadıkları hakikati bütün açıklığıyla anlayacaklarını, fakat bu anlayışın kendileri için bir hüsran ve nedametten başka hiçbir şey sağlamayacağını anlatılanlar çok açık ve çok sarih olarak bize bildirmiş oluyor.
İnananlara kitapta uyarı şu şekilde yapılıyor,
Herkes belli bir akibet bekliyor. Siz de bekleyin bakalım. Sizin hakkınızda da ilahi emir neyse tecelli edecektir. Siz yakında ilahi rızaya uygun yolun yolcusu kimlerdir, onu çok iyi bileceksiniz ve hidayete eren, doğruyu bulan, hakikati ve Cenab-ı Hakkın rızasını kabul eden, o rızaya götüren yolu bulan kimselerin kim olduğunu hakkıyla anlayacak ve idrak edeceksiniz. 20/135

Madem ki anlamayacaklar o halde bütün bu bilgiler neden anlatılıyor? diye akla gelebilir.
İnsanların işledikleri işler, fiiller, yapılan bütün aksiyonlar kendilerini ilgilendirir. Hayr işleyen onun mükafatını görür, şer işleyen de cezasını görür. “Leha ma kesebet ve aleyha mektesebet” ayeti kerimesinde de bildirildiği gibi, insanlar, yaptıkları iş faydalı ise, Hak rızasına uygun ise, onun mükafatını göreceklerdir ferden. Eğer zararlı bir iş yapıyorlarsa, onun da cezasını kendileri görecektir. Ancak ufak bir sorumluluk var..
“Vema alellezine yettekune min hisabihim min şey’in velakin zikra le’allehüm yettekun”, Allahtan korkarak, Cenab-ı Hakkın rızasına ve emirlerine uygun hareket eden kimselerin, isyan içinde bulunan kimselerin hesabından üzerlerine düşen hiç bir sorun ve vebal yoktur.
“Ve lakin zikra le’allehüm yettekun”, fakat iyi yolda bulunan, Allah rızasına uygun yolda bulunan ve Allahın emirlerini bilen kimselerin, dalalet yolunda, isyan yolunda bulunan kimselere hatırlatmada bulunması icab eder.İşin ehli olan kimselerin emr-i bil ma’ruf, nehy-i anil münker dediğimiz iyiliği emretme, kötülüklerden vaz geçirme faaliyetini yürütmesi icab eder ki, bu suretle diğer insanlar da onlar gibi ittika etsinler, kötülüklerden sakınabilsinler. Başkalarının kötülükten sakınması için insanlara hatırlatma yapmak lazım.“Ve lakin zikra le’allehüm yettekun”, başkalarının ittika etmeleri, kötülüklerden sakınabilmeleri için onlara hatırlatma yapmak icab eder buyuruyor Cenab-ı Hak.
Bizi ilgilendirir tarafı bu kadarcık..
004