İMAM İBN-İ TEYMİYYE'NİN AKİDESİ


İmam İbn-i Teymiyye'nin Akidesi

İmam İbn-i Teymiyye, akidesinin ne olduğu hakkında bizzat kendisinin yazmış olduğu kaside ile bize şu şekilde cevab vermektedir:

"Ey mezhebimi ve akidemi soran kişi! Doğru yolu bulmak için soru sorana, doğru yolda gitmek ihsan edilsin.

Sözünü tahkik ederek söyleyen, bundan yan çizmeyen ve değiştirmeyenin sözüne kulak ver.

Bütün ashabı sevmek benim yolumdur, bu sevgiyle onlara yakın olmayı, Allah’a yakın olmaya bir vesile (yol) sayarım.

Herbirisinin pek açık-seçik kadri ve fazileti vardır, fakat aralarından es-Sıddiyk daha da faziletlidir.

Kur’an hakkında, âyetlerinde geçenleri söylerim, o kadimdir, Allah tarafından indirilmiştir.

İlahi sıfata dair bütün âyetleri ilk tarzda nakledildiği şekilde hak olarak kabul ederim.

Bunun mesuliyetini de bu nakli yapanlara havale ederim ve bu hususta her türlü tahayyüle karşı onu korurum.

Kur’ân’ı bir kenara itip de söylediği söze: "el-Ahtal dedi ki..." diye delil getiren kişi ne çirkin iş yapmış olur!

Mü’minler, Rablerini hak olarak göreceklerdir. Ve keyfiyetsiz olarak (hadiste belirtildiği üzere) semaya iner.

Mizanı ve kendisinden içip, susuzluğumu gidereceğimi ümit ettiğim Havz'ı ikrar ve kabul ederim.

Aynı şekilde cehennemin üstünde uzatılacak sıratı da. Muvahhid olanları kurtulacak, diğerleri ise terkedileceklerdir .

Cehennem ateşine bedbaht olan bir kimse ilahi hikmet gereği girecektir, takva sahibi olan kişi de aynı şekilde cennete girecektir.

Canlı ve aklı başında herkesin kabrinde ameli kendisiyle birlikte olacak ve ona kabirde soru sorulacaktır.

İşte Şafîi’nin de, Malik’in de, Ebu Hanife’nin de sonra da Ahmed’in de nakledilegelen akidesi budur.

Eğer onların izledikleri yola uyarsan, ilahi tevfike mazhar olursun. Eğer bid’at bir yol ortaya koyarsan, kimse senin bu yolunu dayanak kabul etmez."


(Bknz. Cilâu'l-Ayneyn fi Muhakemeti'l-Ahmedeyn, s. 58)

Allah, ahmed bin teymiyyeden hoşnut olsun... varlığını Allah yoluna sadaka olarak takdim etmişti.... kelamcıların islama verdikleri zararı def etmek için elinden geleni yapıyor... diğer yandan da insanları hakikatten koparan mistik hikayecilerle uğraşıyordu... bununlada kalmıyor moğollara karşıda bizzat en en önde saf tutuyor, çarpışıyordu... ümmete bırakılan şüpheleri izale ediyor bunun yerine akidenin sağlam tohumlarını ekiyordu.... islam uğruna yapmış olduğu bu gayretler karşısında 2 si şam 2 si kahire olmak üzere 4 kez hapse atılıyor ve ömrünün sonunu kağıdı ve kalemi alınmış olarak hapishanenin karanlık ve soğuk duvarları arasında geçiriyordu...
birileri tarafından tasavvuf düşmanı olarak lanse edilirken zühdü en çok kendisi yaşıyor, ibadetlere başladığında dünyalık herşeyden uzaklaşıyor allaha olan tesbihini kahvaltısı olarak tarif ediyordu... cenneti dünyadan ayıranların karşısında tam karşısında bir cennetinde dünyada olduğunu oraya girdiğinde tüm acılarını unuttuğunu ve kralların böyle bir cennetin varlığını bilse onu kendisinden almak için kendisi ile çarpışacaklarını söylüyordu.. ne bir hanım yüzü gördü, ne rahat bir yatak... ne meyve gördü ne kendisinden tat alınan bir ekmek...
ölürken dudaklarından dökülen tek bir ayet vardı... muhakkak ki allaha karşı gelmekten sakınanlar cennetlerin başlarındadırlar... ve onlar hak meclisindedirler hak meclisinde...

ama ona yapılan zulumler vefatında son bulmadı birileri hala onu islam düşmanı olarak suçlarken birileride kendi basit akıllı fikirlerine onu alet ediyor onun üzerinden prim yapıyorlardı..

Allah subhanehu ve teala cennette bu güzel kuluyla beraber sohbet etme lutfuna nahil etsin...

amin, Allah onu da bizleri de cennetinde peygamber ve ashabına komşu etsin çok çileler çekmiş bir alimdir anlattığın gibi.

Kurana inanan herkes ; hatasıyla , doğrusuyla , müslümandır ve kardeşimizdir , hiç kimse düşüncesinden dolayı eziyete uğramamalıdır , düşünce ve inanç özgürlüğü dünyanın değişmez kurallarındandır , Allah tüm müslümanlara rahmet eylesin , ayrılığa düştüğümüz hususlarda Allah adaletle hükmünü verecektir .