Ebu Hureyre radiyallahu anh’den: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah Azze ve Celle şöyle buyurdu: “Muhakkak ki kullarımdan bana en sevimli olanı iftarda en çok acele edenidir.”
Tirmizî 700, 701, İbn Huzeyme 2062 İbn Hibbân 8/275 Ahmed 2/237, 329 Bezzar 14/291 Ebû Ya'lâ 10/378

Sehl b. Sa’d radıyallahu anh’den: Nebî sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

لاَ يَزَالُ النَّاسُ بِخَيْرٍ مَا عَجَّلُوا الفِطْرَ
“İnsanlar iftar etmekte acele ettikleri sürece hayır üzere devam ederler.”

Ebu Hureyre radıyallahu anh’den: Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

مَا يَزَالُ الدِينُ ظَاهِرا مَا عَجَّلَ النَّاسُ الْفِطْرَ إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى يُؤَخِرُونَ
“İnsanlar iftarda acele ettikleri müddetçe bu din zahir olacaktır. Çünkü Yahudi ve Hıristiyanlar iftarı geciktirirler.”


Humeyd rahimehullah dedi ki:

عَنْ أَنَسٍ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يَنْتَظِرُ الْمُؤَذِّنَ فِي الْإِفْطَارِ وَكَانَ يُعَجِّلُ الْفِطْرَ
“Enes radiyallahu anh iftarda müezzini beklemez, iftarda acele ederdi.”
Muslim’in şartına göre sahih. Firyabî es-Siyam (51)

Mucahid rahimehullah dedi ki: “İftar zamanında İbn Ömer radiyallahu anhuma’nın yanına bir kâse içecekle gelirdim. İbn Ömer radiyallahu anhuma iftarını o kadar acele yapardı ki bu konuda insanlardan utandığım için önünü kapatarak insanlardan gizlerdim.”
Buhârî ve Muslim'in şartlarına göre sahih. İbn Ebi Şeybe (2/429)


Ebu Atıyye (r.a)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Aişe’ye dedim ki: “Aramızda iki adam var, onlardan biri iftarda acele edip sahuru geciktiriyor. Diğeri ise iftarı geciktirip sahuru erkenden yapıyor” dedim. Aişe: “Hangisi iftarı acele edip sahuru geciktiriyor?” diye sordu. Ben de: “Abdullah b. Mes’ud” dedim. O da: “Rasûlullah (s.a.v)’de aynen öyle yapardı” dedi.
(Müslim, Sıyam: 9; Ebû Davud, Savm: 20)


Halid b. Eslem rahimehullah dedi ki:
أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أَفْطَرَ ذَاتَ يَوْمٍ فِي رَمَضَانَ فِي يَوْمٍ ذِي غَيْمٍ، وَرَأَى أَنَّهُ قَدْ أَمْسَى وَغَابَتِ الشَّمْسُ. فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ طَلَعَتِ الشَّمْسُ، فَقَالَ عُمَرُ: «الْخَطْبُ يَسِيرٌ وَقَدِ اجْتَهَدْنَا»
“Ömer b. el-Hattab radiyallahu anh Ramazan’da bulutlu bir günde iftar etti. Akşam olduğunu görmüştü ve güneş kaybolmuştu. Bir adam geldi ve dedi ki:
“Ey Mü’minlerin emiri! Güneş çıktı!” Ömer radiyallahu anh dedi ki:
“Bu basit bir şeydir, biz içtihat ettik.”
İsnadı Sahihtir. Malik Muvatta (1/303) Şafii el-Umm (2/96) Beyhakî el-Ma’rife (2473)

Allah razı olsun, uzun bir süre ben de tersini yapıyordum. Ezan biter, dualarımızı, şükrümüzü yapar ondan sonra orucumuzu açardık.
Rahmetli babam ise Ezan Allahü Ekber dedimi hemen açardı. Biz onu sigara zafiyetine yorardık )

Bu arada oruç açmaktan söz açılınca başka bir konuya değinmek istiyorum.
Her sene 1-2 vaka duyuyoruz ki, filan beldede ezan erken okunmuş, oruç açanlar ne olacak diye.

Şunu unutmayalım ki diyanet ezan saatlerinde "temkin zamanı" uygular. Yani Akşam ezanı okunduğu saatte; gerçekte güneş yaklaşık 5-7 dakika önce zaten batmış oluyor. Vakti belirleyen güneşin konumudur, ezan sadece bunu ilan eder. Ezan şaşabilir, güneş şaşmaz.
Yani erken okunan ezan eğer temkin zamanı kadar önce okunmuşsa oruca zarar etmez.
Ama 15-20 dakika önce okumuş ve sen de hemen açarsan, bu ne dikkatsizlik derler. En azından dün ne zaman açtın da, bugün bu kadar erken okundu diye düşünmez misin?

Allah'a emanet.

ecmain, iftar için ihtiyat payı bırakmak Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in emrine muhalefet etmektir. Yahudi ve Hıristiyanların yolunu takip etmektir. iftar için genel bir saat belirlemek de sahabenin üzerinde bulunduğu yolun gayrısıdır. güneş oruçlunun ufkundan batmaya başlayınca oruçlu iftar eder.