Yaşamımız avuçlarımızın arasından akıp giderken sanal bir kalabalığın içinde kimsesizleşmişiz!! Artık bunlar sayesinde birbirimizin hangi saatte nerede olduğunu, ne yediğini, ne içtiğini ki (eskiden bunlar ayıptı saklanırdı... ) hangi tatil beldesinde nasıl kafa bulduğunu, güya kendini çekiyor havasıyla yeni aldığı saati , çantayı , yüzüğünü bilmem işte daha neyini sergilediğini hepimiz biliyoruz .. Ne mutlu bize ...
Hadi bunları geçtim doğmamış çocuğuna face üzerinden '' bir an önce seni kucağıma almak istiyorum' diyen anneye ölmüş dayısına amcasına face'den sevgilerini ileten arkadaşa (ki henüz öbür dünyayla böyle bir iletişim var mı bilmiyorum ...)
85 yaşındaki anneannesine olan sevgisini bir çiçekle ya da yanağına konduracağı bir öpücük yerine, anneannesinin varlığından bile haberi olmadığı face üzerinden iyi ki varsın anneanneciğim diye seslenen arkadaşa, yeni doğmuş bebeğinin sadece aile bireyleri için özel ve anlamlı olan her halini face 'de paylaşıp önünde duran alkol şişesiyle poz verip fotoğrafının altına bebeğinize lütfen doğal gıdalar yedirin diye seslenen içine Halil Cibran kaçmış emzirme dönemindeki alkollü anneye hayretle bakıyorum...
Twitter ki aslında mantığıyla kullanılırsa fikir paylaşımı açısından çok da faydalı bulduğum bir iletişim yolu (ki bunu bile doğru kullanamıyoruz .. ) hele öyleleri var ki gittiği her mekanın bildirimini yapmaktan içinde bulunduğu mekanın , yaşadığı anın tadını çıkaramayan , ille de selfi çekeceğim diye ağzını yüzünü tuhaf modlara sokup üç beş like alacağım diye gülünç duruma düşen zavallılar...Bizler
Yolda yürürken, araç kullanırken sohbet ederken bile elimizden düşürmediğimiz telefonlarla şimdi nasıl da eğleniyoruz ., O eski mahalle çocukları da yok artık .., Kapı zillerini çalıp kaçan komşunun Bahçesine girip erik koparan çocuklar yok ... Onları da modern dünyaya uydurduk verdik ellerine son model tabletleri sesleri bile çıkmıyor zavallıların ... Evimiz de dağılmıyor hem ... Koltukların , masaların üstüne çıkıp zıplayan , çekmeceleri dağıtan bizi çileden çıkaran çocuklar yok .. Ne mutlu bize! Onlar en vurdulu kırdılı en saldırgan oyunları tabletlerle oynuyorlar .. Evimiz dağılmıyor ama beyinleri dağılıyor !..
Şimdi sizi bilmem ama ben bundan böyle tüm hislerimi içimde ve sadece benim için özel olanlarla paylaşacağım. Yitirdiklerime içten gözyaşı döküp hayatıma girenlerin ilk adımlarını, tebessümlerini yıllar geçtikçe sararacak albümlerde biriktireceğim.. Hepinize selfilerle bölünmeyen, bol sohbetli, içten gülüşlü günler diliyorum...
Elçin KÖMÜRCÜ KIREMIT

Tam da bunun uzerine şöyle bir ekleme yapayim.

Tevafuken tanıştığımız teyzenin evinde bir gece misafir olduk.
Yalnızdı. köyde.

Her elini opene cok yaşa bin yaşa muammer olasin diye sekere boğdu herkesi.
Çocukları gelememiş.

Bir sürü torunum daha oldu deyu
Gulumsemesi ile uğurladı bizi



Aynı kaptan bulgur pilavi kasiklamanin hazzini ayrica anlatacagim



Not: izni alınmıştır foto yayini hususunda.