ağlayarak kuruyor ilk yaprak
hüzün kaynıyor kanımızda
zifir akşamlarda geceye asılıyor tozlu hayaller
acı bir rüzgar savruluyor potasında beynin
çölleşiyor yaşam giderayak
yeniden sorguluyoruz hayatı
günahları bizde gizli gök kubbenin
sıkı sahiplenin ateşinizi ey tanrılar!
varoluş doğurganlığında taptaze bir diriliş isteriz
ve kendimizde rehin kaldık
bunca köprüyü yıkarak
fidye ödenmeyecek!
önce ölüm
sonra dirim
çekilecek bu ip
kan asi
yürek ahraz
kanımız koyu
kanımız buz
içimize vuruyor sıcak!
(24 Eylül 2003)
Naime Erlaçin