Eğer hastalık olmazsa, sıhhat ve afiyet gaflet verir.; dünyayı hoş gösterir; ahireti unutturur... kabri ve ölümü hatıra getirmek istemiyor... Sermaye-i Ömrünü bad-ı heva boş yere sarfettiriyor.

Hastalık ise, birden gözünü açtırır. Vücuduna ve cesedine der ki: "Layemut değilsin, başıboş değilsin, bir vazifen var. gururu bırak, seni Yaradanı düşün, kabre gideceğini bil, öyle hazırlan"

İşte hastalık bu nokta-i nazardan hiç aldatmaz bir nasih ve ikaz edici bir mürşittir. ondan şekva değil, belki bu cihette ona teşekkür etmek; eğer fazla ağır gelse, SABIR İSTEMEK GEREKİR. Said Nursi (k.s)

Üstaddan Allah Razı olsun, süphanallah, herşey yer ile gök konuşur ve bu konuşmaları bazıları duyar, Üstad bunlardan biri, üstü solgun hastalık mektubunun Rahmandan getirdiği imesajları hemen anlamış..Vücuduna ve cesedine der ki: "Layemut değilsin, başıboş değilsin, bir vazifen var. gururu bırak, seni Yaradanı düşün, kabre gideceğini bil, öyle hazırlan" Rahmandan gelen iletileri okuyup anlamak dileği ile...
sizdende Allah Razı olsun.

Allahumme Amin.. Cümleten Müslüman Kardeşim... Allah c.c bizi üstad gibi nice evliyaların Peygamber'imizin Kuran ve Sünnet yolunda gidenlerden eylesin...

aslında herşey insan için yüce Allahın bir mektubu bir ileti ve mesajı mesele o mesajı görüp okumaktır.Bu mesajlar Allahın insanla konuşmasıdır.şöyle bir hikaye anlatılır;
Bir adam fısıltıyla Rabbine seslendi:
“Allah’ım benimle konuş.”
O sırada çayır kuşları bahar şarkılarını söylemeye başladı.
Fakat adam onları duymadı.
“Allah’ım benimle konuş” dedi tekrar.
Bu sefer de, gök gürledi ve şimşekler çaktı.
Fakat adam bunları da duymadı.
“Allah’ım seni görmeme izin ver” diye inledi. Gökyüzünde bir yıldız parladı. Fakat adam yıldızı da görmedi ve: “Öyleyse bana bir mucize göster” dedi.
Koyunlardan biri meleyerek bir kuzu doğurdu.
Ancak adam doğan kuzuyu görmedi bile. Üzüntü­sünden ağlamaya başladı ve:
“Bana dokun Allah’ım ve burada olduğunu bilmemi sağla.”
Tam o sırada rengarenk kanatlarıyla bir kelebek ge­lip adamın eline kondu.
Fakat adam kelebeği kovdu ve ağlamaya devam et­ti:
“Allah’ım neden bana cevap vermiyorsun?”

Amine ve duaya amin inş..

Hikaye Çok güzelmiş...

Hikaye çok güzel. Kendimize de dersler çıkarabileceğimiz bir hikaye. Biraz oturup düşününce aldığımız nefeste bile Rabbimizin mucizesini hissetmemek elde değil.

Cok dogru Musliman kardesim

Üstad güzel açıklamış. Allah razı olsun...

Allahümme Amin