Hz. Ömer Ve Kerâmeti:
Hazret-i Ömer’in (r.a.) halifeliği zamanında Sâriye bin Zenîm (r.a.) kumandasındaki İslâm ordusu bir ovada İranlılar ile harbe tutuştu. İranlılar dört bir taraftan İslâm ordusunu kuşatmak üzereydi (M. 644).
İşte o zaman Hazret-i Ömer (r.a.), Medîne-i Münevvere’de Cuma günü minber üzerinde hutbe okuyordu. Allâhü Teâlâ, lutfünün kemâlinden ve İslâm askerine re’fetinden, Hazret-i Ömer’in mübârek gözünden perdeyi kaldırdı, bir aylık mesafeden ordunun hâlini gösterdi. Hutbede yüksek sesle, üç kere:
“Yâ Sâriye! el-cebel, el-cebel” diye seslendi ki: “Ey Sâriye! dağa, dağa” demektir.
Allahü Teâlâ, kudreti ile Hazret-i Ömer’in sesini, Sâriye Hazretleri’ne işittirdi. Ve Sâriye ve arkadaşları arka taraflarındaki dağa çekildiler. Düşmanı karşısına alan İslam ordusu gâlib ve muzaffer olmuştur.
Hazret-i Ömer’in minberde “Ey Sâriye dağa” demesi cemaatin acâibine gitmişti. Ashâb-ı Kirâm’dan bazıları, Hz. Ali kerremallâhu vechehû hazretlerine gelip:
“Emîru’l-mü’minîn hutbe esnasında neden “Ey Sâriye! Dağa” diye nida etti?” dediklerinde Hazret-i Ali:
“Emîru’l-mü’minîn manasız söz söylemez. Bir aslı olması gerekir. Bugünü kaydediniz. Bakalım ne olacak” demiştir.
Sâriye (r.a.) tarafından fetihnâme ile gelen müjdeciden soruldu. Müjdeci, o gün harp meydanında iken Hazret-i Ömer’in sesini işiterek geri çekilip dağa dayandıklarını ve bu şekilde zafer kazandıklarını beyan etmiştir.
Sonra Hazret-i Sâriye (r.a.), İslâm askeri ile muzaffer olarak ganîmetler ile döndü.
Göz sayesinde görüyor olsaydın gece uyurken rüya göremezdin.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Demek ki görmüyorsun, sana gösteriliyor.
Bunu ilk beğenen sen ol.