Mesnevi yi okudun mu?

Hakk şarabı gerçekten vardır.
Yalan değildir.
Sense ayran içtin.
Ayran içtin, ayran.
Sen kendini Cüneyd-i Bağdadi veya Bayezid-i Bestami gibi gösteriyorsun,
sonra da tutuyor;
"Ben o kadar sarhoşum ki, balta ile anahtarı birbirinden ayırdedemiyorum" diyorsun.
Haydi yürü git!
Kendini Hallac-ı Mansur gibi gösteriyorsun, halbuki
Hallac, aşk ateşini, nefsinin pamuğuna düşürüp onu yakarken,
sen şeriatı yakan imansızlık ateşini, dostların inanç pamuğuna düşürüyor, onları felakete sürüklüyorsun
Kendini Hakk yolunun yolcularından sayma, sen yol kesenlerin dostusun, boş laflar, söyleme...
Delilikten geri dur, akla doğru koş, iğreti kanat hiç insanı göklere uçurur mu?
Sen kendini Hakk aşıkı gösteriyorsun, halbuki
kapkara bir şeytanla aşk oyununa girişmişsin.
Kıyamet gününde, sevenle sevileni birbirine bağlarlar da öyle ortaya çıkarırlar.
Sen ne diye kendini aptallığa vuruyor, kendi kendinden geçmiş gösteriyorsun?
Sen üzümün kanını içip de sarhoş değilsin.
Sen bizim kanımızı içmişsin.
Sanatın, sanatkardan uzak olmayacağını sanarak, kendini Hakk'a yakın sanıyorsun.
Şunu görmez misin ki: "Velilere mahsus olan Hakk'a yakınlıkta yüzlerce keramet, yüzlerce akıl almaz haller var."
Demir, Davud(a.s)'ın elinde mum gibi yumuşadı, senin elinde ise mum, demir gibi sertleşiyor.
(Mesnevi)