Huşu, iki anlamı içerir;

Birincisi: "tevazu", (alçakgönüllülük) ve "tezellül" (kendini hor / hakir / küçük görmek. Son derece itaatkar, muti / uyumlu olmak),

İkincisi de "sükun" ve "güven"dir. Bu ise katılığa aykırı olan kalp yumuşaklığını gerektirir.

Kalbin huşu duyması: Yüce Allah'a "kulluğu" ve yine ona karşı "huzur ve güvenceyi" de içerir. Bundan dolayı "namazda huşu", hem bu özelliği hem de ötekini içermelidir. Yani namazda:

hem alçakgönüllülük (tevazu ve tezellül),
- hem de sükun (ve güven) bulunmalıdır.

İbn Abbas Yüce Allah'ın:
"Onlar namazlarında huşu duyanlardır." buyruğu hakkında: "Zelil olarak boyun eğenlerdir" derken; Hasan ve Katâde'den "korkanlardır", Mukatil'den "mütevazi olanlardır" şeklinde açıklama yaptıkları rivayet edilmiştir.

Ali (r.a) de şöyle demiştir: "Huşu kalbtedir. Müslüman kişiye yumuşak davranman, sağa ve sola da bakmamandır.". Mücahid der ki: "Huşu önüne bakman ve alçakgönüllü davranmandır."

İlim adamı olan birisi namaza kalktığında çevresine dikkatlice bakmaktan, ya da içinden dünya ile ilgili herhangi bir şey geçirmekten dolayı Rahman olan Allah'tan korkardı.

Amr b. Dinar şöyle der: "Huşu rüku ve secde değil, sükundur ve namazda güzel bir durum içinde olmayı sevmektir." İbn Sîrin ve başkaları da şöyle der: "Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile ashabı, önceleri namaz esnasında semaya gözlerini diker, sağa ve sola bakarlardı. Fakat şu:
"Mü'minler felah bulmuştur. Onlar namazlarında huşu duyanlardır"

Alıntı:(Mü'minun, 1-2)

ayeti nazil olunca, artık secde ettikleri yere bakmaya başladılar. Bundan sonra, onlardan herhangi bir kimsenin yerden başka bir tarafa baktığı görülmedi. "

Atâ'dan şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Huşu, namazdayken bedenin herhangi bir tarafıyla oynamamandır."

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) namaz kılarken sakalı ile oynayan birisini görünce şöyle buyurdu:
"Bu adamın kalbi huşu duysaydı, organları da huşu duyardı."

Alıntı:(Alusi, tefsirinde aynı ayeti açıklarken, Hakim et-Tirmizî tarafından Nevâdiru'l-usul'de zayıf bir senetle rivayet edildiğini kaydetmektedir.)

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) namaz kılarken sakalı ile oynayan birisini görünce şöyle buyurdu:
"Bu adamın kalbi huşu duysaydı, organları da huşu duyardı."

işte bizdeki eksiklik

daha kötüsü Allah'ın huzurunda olduğunu unutmak... Allah bizi muhatab almışken bizim aklımızın başka yerlerde gezmesi...

Yanılmıyorsam Hz. Ali idi...
vücuduna batan bıçağı çıkarmak için
ben namaza duruyumda öyle çıkarın, Çıkarıldığını hissetmiyim demiş...
Nerde bizde böyle huşu

Maalesef!
bir de namaz kılarken radar gibi etrafı tarayanlar var, onlara da çok sinirleniyorum...

yürüyenlerden değiliz çok şükür

Namazda huşu konusunda bende ekleme yapayım o zaman

Alıntı:NAMAZDA HUŞÛ NASIL OLUR

Sa’d b. Muaz (r.a.): Ben namazda iken -ta ayrılıncaya kadar- nefsimin dünya işlerini hatırıma getirdiği bir namaz asla kılmadım.

İbn-i Sîrin (rh.) namaza duracağı zaman, Allâhü Teâlâ’dan korkusundan yüzünün rengi solardı.

Âmir bin Abdi Kays: “Omuzlarımın arasına hançerlerin batırılması, namazda iken dünya işlerini düşünmekten bana daha sevimlidir.”

Mücâhid (rh.): İbn-i Zübeyr (r.a.) namaza durduğu zaman, Allâhü Teâlâ’dan korkusundan sanki bir direk gibi dururdu.

Vehb bin Verd (rh.) namazı sanki cehennemi görüyormuş gibi kılardı.

Utbetü’l-gulâm (rh.) kış mevsiminde namaza durduğu zaman vücudundan terler boşanırdı. Sebebini sordular, “Allâhü Teâlâ’dan hayâ ettiğimden dolayı” dedi.

Müslim bin Yesâr (rh.) namaza durduğu zaman, Allâhü Teâlâ’dan korkusundan ve namazla meşgul olduğundan dolayı ne bir ses duyardı ne de başka bir şey...

Müslim bin Yesâr’ın (rh.) mahallesinde bir yangın çıktı. O evinde namaz kılıyordu. Basralılar korkup kaçtılar. Nihayet yangını söndürdüler. Müslim (rh.) ancak namazdan sonra yangının farkına varabildi.

Yine bir gün mescidde namaz kılıyordu. Yanına bir direk düştü. Orada bulunanlar korktular. Ama Müslim (rh.) bunun farkına bile varmadı.

Rabi' bin Haysem (rh.) bir gün nafile namaz kılıyordu. Yirmi bin dirhem değerindeki atı da önünde bağlı idi. O esnada hırsız gelip atını alıp götürdü. Haberi duyan insanlar ertesi gün gelip taziyede bulundular. Rabi' ‘Ben atımı alıp götüreni gördüm. Fakat ben o esnada atımdan daha sevgili olan bir şeyle meşgul idim’ dedi. Bir müddet geçtikten sonra atın gelip onun önünde durduğunu gördüler. -

Allah razı olsun canım paylaşım için...
Rabbim o huşuyu tattırsın cümlemize...
amin...

Amiin, ecmain ..