Ulu bir kavak ağacının yanında bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:
-Sen kaç "ayda" bu hale geldin ağaç?
-10(On) yılda, demiş kavak.
-10(On) yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış kabak.
-Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak!
-Doğru, demiş kavak.
Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında kabak üşümeye sonra yaprakları düşmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru,tutunduğu kavağın dibine doğru inmeye başlamış. Kabak,sormuş endişeyle kavağa:
-Neler oluyor bana kavak kardeş?
-Ölüyorsun, demiş kavak.
-Niçin?
-Benim 10(on) yılda geldiğim yere, 2(iki) ayda gelmeye çalıştığın için.

1.Ders: Çalışmadan emek harcamadan gelinen nokta başarı sayılmaz.
Kolay,çabuk kazanılan şeyler, kolay ve çabucak kaybedilir. Her işte alın teri ve emek şarttır.