HeRkes koNuştuKlarını yazar beNse sustuklarımı..!

Bir hayatın tozlu sayfaları içimi acıtan.
Ceplerimde kırık gece masalları duruyor
Öksüzlügümü avutuyor sonbahar.
Ne yana baksam sen oluyorum
Parmaklarımı kanatıyor kirli duvarlar.
Kuşlar yuvalarından terk ediyor beni
Bir sarsıntı geçiriyor yüregim sen şiddetinde…

Ellerime kar diye yoklugun yagıyor
Aşk sorgusunda yüregim can çekişiyor.
Yüzümde sensizligin izleri
Ayaklarımın altında bir yıgın cam kırıgı…

İçimden sökülen her kelime
Tekrar dönüp içime batıyor.
Ve her seferinde sana isabet ediyor.
Bir zindan karanlıgı şimdi gecelerim
Duvarlara sinmiş gözlerinin rengi…
Saatleri infaza çekiyor gelmeyişin
Yavaş yavaş gidiyor benden hayat;
Damarlarımdan çekiliyor içimdeki sen !
Bense düşüyorum hiçlik ötesi bir hayata
Kanıyorum sana sende aşkı buluyorum
Hem de ayrılıga çarpa çarpa…

Suskunlukta sesler daha çok acıtıyormuş
Bu yüzden senden harf harf kaçışım.
Yalnızlıgıma esir düşüyorsun
Bense kayboluyorum cümlelerinde.
Ve susuyorum sana avaz avaz susuyorum.
Sende birikiyor içimin tüm sökülenleri
Ben dipsiz bir kuyu oluyorum.
Biriktiriyorum her harfimde seni…

Şimdi yokluga düşüyor zaman
Ben bir adımda düşüyorum senden.
Kuytularıma sokulma bırak bana uçurumlarımı
Kalemimden azat et beni
Herkes konuştugunu yazar bense sustuklarımı…!!!!











***Ah ahhh!!!
Ah çekmemek eLde mi bE yüReqim ?
BakSana neLer yapmı$ız beRabeR.

Bak deqmeyenLer iÇin nE deqeRLeri yIkmI$Iz...
Ne umutLarı yIrtIp atmI$Iz hAyAt takviminden...***vLdN