1- İstişare etmiyorsa, danışmıyorsa, soramıyorsa, peki diyemiyorsa, hatasını kabul edemiyorsa, özür dileyemiyorsa, kimseden duâ isteyemiyorsa, vara yoğa öfkeleniyorsa, başkalarını beğenmiyorsa,
2- Üzerinde hakkı bulunanları, fakirleri, garipleri ziyaret etmiyorsa,
3- Hep kendini haklı kabul ediyorsa,
4- (Benim dediğim doğru) veya (Benim dediğim olacak) diyerek tartışmaya giriyorsa,
5- Kibrini örtmek için mütevazı ve edepli gözükmeye çalışıyorsa, (bendeniz), (bu günahkâr), (Biz bu işlerden anlamayız.) gibi şeyler söylüyorsa,
6- Emr-i maruf yapılınca, kabul etmiyorsa,
7- Herkese sıkıntı veriyor, herkesi şikâyet ediyorsa,
8- Herkeste kusur, kabahat arıyorsa, onları bilgisiz, câhil, kendini onlardan üstün görüyorsa,
9- Fırsat buldukça rütbesinden, faziletinden bahsediyorsa,
[Meselâ; (Ben yüzbaşı iken erlerin namaz kılmasına izin verirdim.), (Kaymakamken fakirlere yardım ederdim.), (Doktorluğumda, çok garibana ücretsiz baktım, ilâçlarını verdim.) diye övünüyorsa vaziyeti iyi değildir.]