Yar…
Ne kadar
Emek verirsen
Ve hatta yolunda kul olmak için azmetsen
Şuur ve izandan şayet habersizsen
İraden için zafiyet hükmederken
Avunma ve aldanmak için aranma
Tercihin atine açılır unutma

Aşk için
Sıdalanma
Emeğin miktarınca nasibin haktır anla
Sünnetullah fermandır okusana
Gerekçelerine vakıf olmadan hayıflanma
Korkuyu celp eden her ne varsa
Nefsin takiyesindendir unutma

Faniye
Ram olma
Canan, hissiyatından nükseder unutma
Açlığın kadar ukden lal olan kararınsa
Ecelin muvazenesinde ki sırdır korkma
Fıtratın ne söyle yakinen baksana
Aynaya baktıkça, hicran sökün eder kanma

Dön bir
Arkana bak
Teneşirde yatıyor sessizleşen sönmüş ocak
Onun halini şimdi kim anlayacak
En yakınları pürtelâş içinde yakınacak
Ruhunun sesine gitti, kim duyacak
Mizan sancısı başlayacak, gözler şaşacak

Bilinmeyen neydi
Ötelenin bizzat senin vazgeçilmezindi
Furkan ne büyür hazineydi
En süslü kumaşlarda gizlenen sakindi
Aklın nerdeydi, kalbin mi istemedi
Ruhun senin olan iken hicran içindeydi

Çarşılar kalabalık
Sanki insan seli, ne kadar harap ortalık
Dinmeyen alış verişler niye birer hastalık
Her arzu mu cevaplanır,
Sualler kifayet etmeyecek nedense canım alık
Bir yarış içinde sanki insanlar
Kalpler vicdandan mı?
Vazgeçmiş yoksa ortalıkta perişanlık

Ey saki
Bakma halime tuhaf tuhaf
Yaşlılık nüksediyor, seviye irtifa kaybediyor
Anlama niçin bu kadar müşkül geliyor
Umutlar mı emelleşiyor
Nefisler mi, ruha ve kalbe hükmediyor
Anlamak için inşirah diler kalbim şimdi çok yanık

Mustafa Cilasun