Her şey mubah
Hayretini yitirmek bu yüzyılın insanlığa ‘hediye’ ettiği ruh hali.
Alışmak, kanıksamak, kabullenmek, aman bana ne demek, suya sabuna dokunmadan yaşamak, insanlığın bugünkü trajedisine şaşırmamak…
Buraya geldik.
İnsanlık, çağdaş medeniyetler seviyesine ulaştı ve buraya geldi.
Gidilecek olana gidildi ve buraya gelindi!
Aşklarımız, diyalektiğimiz çok modern artık.
Bize enjekte edilen bir şey var.
Bir ilaç, bir iğne veriyorlar; hoşumuza giden cinsten ilaçlar…
Her şeyin olabilirliği, her şeyin mubahlığı, her şeyin meşruluğu, yani her şeyin her şey olabileceğini öğretiyor aldığımız ilaçlar.
Modern insan mutlu. Ya da değil. Fark etmiyor.
Modern insan artık bu dünyayı aşmıştır, yapacaklarını yapmış, söyleyeceklerini söylemiştir; Tanrıyı öldürdüğünden bu yana... Tanrıyı öldüren insan kendini öldürürken her şeyi halletmişti aslında. Ölüler nefes almayacağı gibi ümit de edemezdi. Evet, ‘Tanrı yoksa her şey mubahtır’, önermesinin sonuçlarını yaşıyor yeni bin yılın insanı.
Tanrıyı öldürenlerin kutsallara ihtiyacı yoktur.
Umuda da de ihtiyacı yoktur artık.
Umutsuz yaşayabilir ve umutsuz yaşadıkça umursuzlaşır.
Tanrıyı öldüren insanın hayret nidalarına da ihtiyacı yoktur. Hayret edeceği mucizelere de…
Umudu ve umuru olmayan insan var artık.
Hayat bir seyir zevkidir artık.
Yaşam yaşanmamışlıktır: ‘Farzedilen’, ‘velev ki’, ‘güya’ denilendir.
İşin sırrı çözülmüştür.
Gerçeğe vakıf olunmuştur.
Aramak yok artık, hayret etmek yok, bulduk her şeyi.
Bulduk, ne güzel!
Dağılabiliriz.
Bekir Fuat
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Her şey mubah
Her şey mubah
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi