Ne garip değil mi?
İslam'ın dünya görüşüyle ilgisi olmayan, İslam'ın toplum ve devlet düzleminde yaşanabilirliğini geçmiş asırlara atfederek, toplum ve devlet düzleminde yeni görüşler, yeni ilkeler, yeni hükümler getiren Kemalizmi sahiplenmek, Kemalizme inanmak, Kemalizmi yaşamak bir insanı İslam dininden çıkarmıyor da, bu yapılanların doğru ve kısa bir ifadesi olan "Benim dinim Kemalizmdir" demek, insanı İslam dininden çıkarıyor!.
Bu yazdıklarımızdan haliyle bazı kimseler, bazı merciler rahatsız olacaklardır. Şayet Kemalizmden değil, mesela Marksizmden örnek verseydik, hiç şüphesiz ki böyle bir rahatsızlık olmayacak ve belki de çok memnun olacaklardı!. Halbuki meseleye açık yüreklilikle ve bilimsel olarak yaklaşılsa, böyle bir rahatsızlık duymaya hiç gerek yoktur. Yaşanan realitenin veya yaşanan gerçeğin aynı gerçeklikle ifadesinden, neden rahatsızlık duyulsun ki!.
Fakat ne yazık ki yaşadığımız coğrafyada müslümanlara bağnaz ve yobaz diyen, gerçekte ise kendileri bağnaz ve yobaz olan kimseler bulunmaktadır. Zaten bilmem kimi koruma kanunu, bilmem neyi eleştirmeme yasağı, bu bağnaz zihniyetin açık tezahürleri değil midir?