Ne olur…
Acıyarak bakma
Nazarlarındaki harınla halimi yıkama

Acizliğim
Bana, sen aldırma
Kendi heveslerinle durma sürekli yaşa

Ayıplama
Hakirliği yüzüme vurma
Bakışlarınla ruhumda hüzünler açtırma

Varlığın
Her caziben senindir
Fakirliğim niteliksizliğim benim demimdir

Zahir
Senin, kudret sahibinin
Hiddet acizliğime sudur eden cehaletimin

Neyleyim
Hiçliğime meyledeyim
Kimi kime şikâyet edeyim ben fani nefesim

Haklısın
Anlamak için ariflik
Edebiyat için sahaflık şiardır lakin ne yaparsın

Sokak
Aralarında yırtık dergiler
Sayfalarında, atılan hatıralar cenahında acıyla

Şöyle bir
Hissiyatın sancısıyla
Gözyaşlarının sağanağında halime acıyla bakınca

Farkımızı
Varlığımızda ki uzaklığı
Hüzün içinde, hazanın hengâmesinde soluklandım

Ruhi
Müsaviliğimiz ne kadar
Kalbi inkişafımız kuraklığın girdabında bir mezar

Hissiz
Şevk ne kadar manidar
İnsan kimliğinde tevazuu olmazsa ömürde heder

Ölüm
Kim için ne ifade eder
Mütemadiyen hevesler, kalpte yozluğu davet eder

Tefekkür
Kemaliyet için bir değer
Kulluk anlaşılmayınca ruh, kalp hüznün içine girer


Mustafa Cilasun