Zunnun-u Mısri,Mısırlı Balıkçı demektir. Hak dostlarının çoğu gibi o da başta garip ve fakir bir insan gibidir.
Bir gemide yolcudur Zunnun...Garip bir yolcu...
Gemideki yolcu beylerden biri çok değerli incisinin çalındığını fark eder... Ve olayı derhal kaptana duyurur. Kaptan ve gemi mürettebatı olaya el koyarlar. Hırsız kesin olarak gemideki diğer yolculardan biridir. Herkesi teker teker ele alır, değerlendirirler. Şüpheler Zunnun'da toplanır. Çünkü ondan daha fakir daha garip başka biri yoktur gemide. Görevliler etrafını sararlar. 'Çıkar inciyi'derler. Garip Zunnun şaşırır 'ne incisi' diye cevap verir. Sonra dayak faslı başlar. 7-8 kişinin ortasına alınır ve kıyasıya dövülür, Zunnun ki henüz zunnun olmamıştır...
Çok döverler Zunnun'u, hiç insaf etmezler. Çok ağlar yalvarır Zunnun, kendisini bırakmalarını, hiçbir suç işlemediğini söyler, mürettebat dinlemez bile...
Daha fazla dayanamayacağını hisseden ve zalimlere yalvarmaktan da ümidi kesen Zunnun, bu kez de kalbiyle Rabbinin karşısında esas duruşa geçer...O'na yalvarır, O'na sığınır.
Ve sonra o garibi Zunnun yapan, Rabbinin katındaki değeri herkese gösteren, tüyler ürperten cinsten bir olay yaşanır.
Gördükleri karşısında bütün gemi halkı donup kalmıştır.
Denizin üstü ta ufka kadar binlerce, milyonlarca balığın kafasıyla dolmuştur ve her birinin ağzında bir inci parlamaktadır...