• Bir hasta, ayakta durmaya hiç gücü yetmezse veya ayakta durmaktan dolayı hastalığının artmasından veya uzamasından veya şiddetli ağrılardan korkarsa namazını tahiyyatta oturduğu gibi oturarak ve -rükû‘ ve secde ederek- oturduğu halde kılar.
• Bir hasta, ayakta kılmağa gücü yettiği hâlde rükû ve secdeye yahut yalnız secdeye gücü yetmezse namazını ayakta veya tahiyyatta oturduğu gibi yere oturup îmâ ile kılar. (Îmâ: Namazda rükû ve secde için başı aşağıya doğru eğmektir. Secdede rükûdan biraz daha fazla eğilir.)
• Bir hasta, dizleri üzerine oturamıyorsa, yere oturup ayaklarını uzatarak îmâ ile kılar.
• Oturduğu halde namaza gücü yetmeyen kimse, arkası üzerine yatar, ayaklarını kıble tarafına yöneltir, rükû ve secdeyi başıyla îmâ eder. Böyle bir hasta, yüzü kıbleye yönelmiş olarak sağ yanı üzerine yatıp da îmâ ile rükû ve secde etse namazı yine câiz olur. Fakat kudreti varsa arkası üzerine yatması daha faziletlidir.
• Bir hasta, başıyla îmâ etmeye gücü yetmezse namazını sonraya bırakır. Kalbi ile veya gözleri ile veya kaşlarıyla îmâ etmesi caiz olmaz.
• Bir kimse bayılır ve baygınlığı bir gün ile bir geceden (yani beş vakitten) az devam ederse geçen namazlarını kaza eder. Fakat bundan çok devam ederse namazları kaza etmesi icap etmez.
[Büyük İslam İlmihali]
*
