
ey uğruna acılar çektiğim,
ey ölmeden beni toprağa gömen sevgili,
söyle beklemek zor mu geldi?
oysa ben acı çekerken bile mutluydum.
mutluydum çünkü sen vardın içimde,
acı sende olmanın en güzel tadıydı bende,
şimdi ölmüş,viran olmuş ruh bende,
unutma ellerim yakanda ahirette.
bana hayatta en güzel dersi verdin,
sevginin menfaat olduğunu öğrettin,
bir an boşluk sürüklerse seni böyle,
söyle gülüm nasıl hayat kurarsın böyle.
hayatımı zindan eden sevgili,sen içimdeki gardiyan olsaydın keşke, çünkü sebebim olmazdın hapsimin,
sana hapsolmak zor da olsa ben bunu seçmiştim.
söyle beklemek zor mu geldi,kendin bilirsin sevdiğim...
şimdi yaralı bir kanat bıraktın ardında,
saramaz ki lokman hekim bile asla,
bu yaranın tek merhemi sensin aslında,
ama göremen ki gülüm sen bu gözlerle..
görmeyi iyi bilen gözler o zaman görürdü kalbimi,
beklemek zor olsa da ölümüne beklerdi beni,
çünkü sen beni kör ettiğin için acıyı sevmiştim,
demek sen beni kör olacak kadar sevmemişin...
beklemek zoooor demeyin sevdiğinize,söz vermeye yürek ister ve eğer tutmamışsa sözünü o yürek,bırak gitsin sevmemiştir sizi,ezmiştir kalbinizi....değersizlere değer vermek de akılsızların işi....[b]


emeğine sağlık
