''Allah'ın bir kulunu senin vasıtanla hidayete getirmesi, senin için, üzerine güneşin doğduğu ve battığı her şeye sahip olmaktan hayırlıdır.''

Yukarıdaki hadisten yola çıkarak, tüm geleceğimi, Dünyanın herhangi bir yerinde, herhangi bir konumda olan birisini müslüman yapmak adına kursam ve bu uğurda çalışsam, cihad etmiş gibi olur muyum?

Normal ibadetimin haricinde hayatımı böyle güzel birisini müslümanlaştırmaya adamak istiyorum.. dinimin de buna müsade etmesini bekliyorum.. Dinimizde bunun bir mahsuru var mı?

İslam hayatın her alanına dair kurallar koymuştur, yalnızca abdest namaz gusül teyemmüm değil hayatın her alanı dinin cevap vereceği ve arayacağı konulardır. Bahsettiğiniz şeye "davetçilik" denir. Ki bu bir kişi için değil, pek çok kişi için yapılır. Bugün günümüzde kital(savaş) meşru mazeretleri olmayan(hastalık, özür vb.) kişilere farzdır. Bizler yapamamaktayız, en azından bu yolda birleşmeye bile çalışmamamız bize vebaldir. Derseniz ki davetçilik Allah yolunda savaşmak gibi midir, bir hadisle cevap vereyim:


Allah Rasûlü’ne cihada denk olabilecek bir amelden sorulduğunda şu karşılığı vermiştir:
“Böyle bir amel bilmiyorum.” (Buhari)

insanların hidayetine vesile olmak da büyük fazilet, büyük sevaptır fakat cihada denk bir amel yoktur.