Hadîs-i Kudsî: Peygamber Efendimizin (s.a.v.) Allâhü Teâlâ'dan rivâyet ettiği; mana cihetiyle Allâhü Teâlâ'ya, lafız cihetiyle Resûlullah Efendimize (s.a.v.) ait olan hadislerdir.
Allâhü Teâlâ bu manaları vahiy ile bildirmiş, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de o manayı kendi ibaresiyle ümmetine tebliğ etmiştir.
Hadîs-i Kudsî'nin Kur'ân-ı Kerîm'den farkı:
Kur'ân-ı Kerîm'in hem lafzı hem manası Allâhü Teâlâ tarafından vahyolunmuştur. Hadîs-i Kudsî'nin ise yalnız manası Allâhü Teâlâ tarafından vahyolunmuştur.
Bazı kudsî hadisler:
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) Allâh'ın (azze ve celle) şöyle buyurduğunu rivâyet etmiştir:
• “Sâlih kullarıma, hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın duymadığı ve hiçbir beşerin kalbine gelmedik nimetler hazırladım. Ey mü'min kulum, sen bildiğin nimetleri şöyle bırak. Onlar Allâhü Teâlâ'nın hazinesinde gizli nimetleri yanında çok hafiftir.” (Tecrîd-i Sarih Terc.)
• “Birbirlerini benim rızam için sevenler, başka hiçbir gölgenin bulunmadığı kıyâmet gününde, Arş'ımın gölgesinde olacaklardır.” (Müsned-i Ahmed)
• “Bir kimse bir iyilik yapmaya niyetlenir de onu yapamazsa, o kimsenin niyetine karşılık Allâhü Teâlâ kendi katında tam bir sevâb yazar. Eğer niyet eder ve o iyiliği yaparsa, o kimsenin iyiliğine karşılık on sevaptan yedi yüz katına kadar sevab yazar.” (Müttefekun aleyh)
• “Ey Ademoğlu, infak et ki ben sana infak edeyim. Yani: Sana verdiğim fâni dünya malından zekat, cihat ve sadaka olarak ver ki ben de sana dünyada ve âhirette vereyim.” (Müttefekun aleyh)
• İzzetime yemin ederim ki, kuluma iki korkuyu ve iki emniyeti birlikte vermem. Dünyada ben(im azabım)dan emin olursa kıyamette ona korku veririm. Dünyada ben(im azabım)dan korkarsa âhirette ona emniyet veririm. (Beyhakî, Şuabü'l-Îmân)
*
