Küheylânımı yitirdim kadanayla gidemem
Menzilim uzaktır dostlar mürşidsiz hiç gidemem
Vuslat bağı nazlı nazlı güller ile bezenmiş
O vuslat bağına sırtımdaki yükle gidemem
Yâre takdim edilecek bir şeyim yok gidemem
O Yâr için ki ben varım O’na el boş gidemem
Her yanımdan günâhlar akar dururken serâpa
Tek sermayem olan bu hadsiz günâhla gidemem
Sarmışken her tarafı münker bırakıp gidemem
Zalimler hep kol geziyor “dur!” demeden gidemem
Küffâr Müslüman doğruyor Irak ve Filistin’de
Atıl ve biçare kaldım ağlamadan gidemem
Afyon içirmişler bizlere kusmadan gidemem
Bu gaflette uyuyanlar uyanmadan gidemem
Terk edince Kur’an’ı bu belâlar bizi buldu
Dostlar davayı kaybettik bulamadan gidemem
Kurtuluş vardır elbet onu görmeden gidemem
Ümidimiz Yâr’dan emir gelmeyince gidemem
İnandık hem inanınız menzile çok az kaldı
Allah’tır Ğafûr hem Rahîm ben ümitsiz gidemem
(Mississauga/Kanada, 15 Temmuz 04)
Prof. Dr. İhsan Süreyya Sırma
giderayak işlerim var bitirilecek,
