sorsak da cevabını veremiyoruz
ve hep ve yine yarını bekliyoruz
hem de parası aylardır ödenmemiş bir alacaklı edasıyla,yarını borçlu sanıyoruz kendimizde
bilmiyoruz ki biz yarınlar için alacaklı değil
dünler için borçluyuz aslında bu hayata
Sahi bize geçmişimizin acılar ve imtihanlarla dolu dünlerini unutturup "en azından bir kaç sene daha yaşasam" dedirtecek ne buluruz ki yarınlarda?
Hemde çoğumuz "en azından bir kaç sene daha yaşasam" faslını geçeli çok seneler olmuşken?
Hemde hergün gözümüzün önünden yada yüreğimizin tam orta yerinden geçen, hikayeleri yarıda kalmış ,gözyaşları daha yeni kurumuş ve belki de en önemlisi söyleyecekleri daha söylenmemiş onca akranımız birer ikişer hayata veda ederken...
Velhasıl bizi yarınla korkutan şu hayata verebileceğimiz en iyi cevap, içinde dün ve bugün den başka bir vaktin geçmediği hayaller kurmaktır.
YÜREGİ YETEN GÖRMEDİGİNE