Ağlayan Çocuklar


Kafesli evlerde ağlar çocuklar
Odalarda akşam olurken henüz.


O zaman gözümün önü
nde parlar

Buruşuk buruşuk ağlayan bir yüz.


Ne vakit karanlık kaplasa yeri
Başlar çocukların büyük kederi;
Bakınır korkuyla dolu gözleri:
Ya artık bir daha olmazsa gündüz?

Gittikçe kesilir derken sedalar
Gece; bir siyah el gözümü bağlar;
Duyarım içime sığınmış ağlar
Bir ufacık çocuk bir küçük öksüz